É evidente e habitual no ser humano cometer erros, meter a pata ata o fondo e, se alguén o descobre, tratar de sacala sen facer moito ruído. Ás veces ata se pide perdón pola equivocación cometida e trátase de desandar o camiño percorrido na medida do posible… aínda que iso non é aquí deporte nacional. Pero claro, hai certos erros que, por aquilo do cargo e da gravidade da equivocación, resultan imposibles de entender… e máis cando un ve a reacción daquel que comete a falta.
Desde logo hai xente que non sabe comportarse, xente que o que mellor sabe facer é tocar os Collins o veciño de turno e sinalar, co seu dedo inquisidor e retorto, o máis mínimo motivo para, sendo ou non incorrecto e certo, sacarlle os máximos defectos. Non importa que ninguén faga algo similar antes, que se faga con todo o agarimo, que supoña moitas horas de esforzo ou un gran investimento… non, todo iso non lles importa unha merda a todos eles, aos que se cren en poder da verdade, da sabedoría e o coñecemento e sobre todo do poder, sexa este raquitico, mediano ou grande ou do tipo cagabandurria.
Son os derrotistas, é dicir, eses listiños de quenda que se cren capacitados para falar de calquera cousa aínda que non teñan nin poñetera idea, aínda que non saiban da historia a metade. Non temen meter a pata ata a entreperna, nin quedar no máis absoluto dos ridículos, o seu só é criticar o labor dos demais, do modo máis acedo e nocivo posible, sen levar a cabo sequera unha soa crítica construtiva, senón encher follas, papeles e radios desas queixas negativas que case invitan ao suicidio colectivo.
Inútiles e incapaces de crear algo, os derrotistas limítanse a farfullar comentarios ditatoriais, putear o proximo e a crer, na súa absoluta mala leite, que separan o ben do mal e un mandato biblico. (Un que eu me sei, que antes se paseaba por cestas lareiras, adáptase moi ben a esta descrición, verdade? Jejeje…). Así que… pasando que é xerundio… ou non? E se non… ¡Mira, que lle la pique un alacran e a rañala!.
Otero Regal
Varios grupos participan en obradoiros de cestería na Devesa e de manualidades en Rinlo, Cinxe e As Anzas. A Área de Benestar Social, Saúde e Familia quere “potenciar deste xeito a convivencia e encher de propostas os locais sociais do noso concello e de entretemento ás persoas que viven nas parroquias de Ribadeo”.
A programación inclúe propostas variadas como cociña, manualidades, cestería, risoterapia, baile e poda, pensadas para ofrecer alternativas de lecer e fomentar un envellecemento activo entre a veciñanza. Desde o Concello destacan que as actividades “están a ter unha resposta moi positiva por parte dos veciños e veciñas”, o que demostra o interese por este tupo de propostas. Neste sentido, poñen en valor a importancia de promover este tipo de iniciativas, xa que “contribúen a promover un envellecemento activo e melloran a calidade de vida das persoas, xa que fomentan a participación social e serven como punto de encontro”.
O tráfico estará regulado por semáforos e está previsto que este venres rematen as obras.
O xurado profesional outorgou o primeiro premio ao Restaurante Ca Vitoriano por “El susurro del llagar”, seguido do Blanco Hotel Spa e de Los Olivos. No xurado popular, o triunfo foi para Los Olivos, acompañados no podio polo Novak Café e A Mar de Fondo. O Concello de Navia destacou o impacto do evento no dinamismo da vila e o papel clave da hostalaría como motor económico e turístico.
Fixoo no marco do Campionato Galego de Coctelería celebrado no Hostal dos Reis Católicos.
O presidente, José Manuel Gómez Puente, destacou o bo tempo e o reencontro do grupo nun percorrido de 22 km entre Pedrafita e Triacastela. A próxima etapa será o 1 de maio, entre Triacastela e Sarria, e xa está aberta a inscrición no teléfono 623 22 68 25.
Ás doce en punto, tres foguetes —un por cada palabra do nome oficial— foron lanzados desde O Castrodouro, capital histórica do termo municipal e orixe da localidade, pois alí, hai 806 anos, Afonso IX concedeu o título de vila e todo un distrito que administrar; episodio histórico do que deriva o nome do concello. Os veciños reunidos mostraron a súa satisfacción pola recuperación da denominación histórica, afirmando moitos deles que nunca deixaran de empregar o nome completo. Do mesmo xeito, os maiores agradeceron aos impulsores da iniciativa a restitución do topónimo que a historia legou ao municipio alfocés.
