O fútbol nunca foi só un xogo de vinte e dous a detrás dun balón; é un dos espellos máis fiábeis onde se reflicte a identidade, a política e a memoria colectiva dos pobos. En Galicia, a vinculación entre este deporte e a construción do país ten raíces profundas. Xa nos anos vinte e trinta do século pasado, o galeguismo político entendeu o potencial do fútbol de masas como un vehículo de autoestima e afirmación nacional fronte as touradas importadas polas elites funcionariais e os intereses centralistas. Na fundación do Celta (1923) da fusión entre o Vigo Sporting e o Fortuna e na fundación do Eiriña pontevedrés (1922), galeguistas como Manuel de Castro-Handicap– (selecionador de Galicia hai cen anos) ou Castelao xa percibían que nos campos de xogo tamén se xogaba a narrativa de quen éramos.
Hoxe, esa ecuación mantense viva. Celta e Depor (como nunca haberían esquecer os seus dirixentes) non son meras sociedades anónimas deportivas; son institucións vertebradoras da galeguidade, como o FC Barcelona e o Girona FC o son da catalanidade, ou o Athletic Club e a Real Sociedad da euskaldunidade. Son símbolos colectivos de pertenza. En contraposición, clubs como o Real Madrid, o Atlético de Madrid ou o RCD Espanyol encarnan historicamente a hexemonía do proxecto centralista e uninacional español.
Esta realidade choca frontalmente cunha estrutura institucional que nega a pluralidade. A FIFA e a Real Federación Española de Fútbol (RFEF) manteñen arbitrariamente unha política de veto sistemático para impedir que as seleccións de Galicia, Euskadi ou Catalunya compitan de xeito oficial nas torneos internacionais. Trátase duna decisión estrictamente política: a instrumentalización do fútbol por parte do Estado para negar a existencia das nacións sen Estado e reafirmar unha homoxeneidade artificial. España orienta o éxito deportivo como unha ferramenta de nacionalización española, procurando diluír calquera expresión de soberania deportiva galega, catalá ou vasca. Mentres Escocia, Gales, Ulster ou as Illas Feröe teñen recoñecida a súa participación oficial.
Porén, o soberanismo galego do século XXI ha xestionar esta realidade com grande intelixencia política e madurez democrática. A reivindicación da oficialidade da Selección Galega de Fútbol non se pode construír dende o enfrontamento estéril nin dende a exclusión. Galicia é un país plural e complexo, onde conviven identidades cruzadas. Para moitísimos galegos e galegas, o sentimento de pertenza a este país é perfectamente compatíbel coa adhesión emocional aos éxitos da selección española. Reivindicar o dereito a competir coas nosas propias cores non pode descualificar nin xulgar a quen celebra os triunfos de España, como tampouco a quen prefire, de xeito lexítimo, non se identificar coa combinada estatal. Nesta andaina da Copa do Mundo de 2026 Euskadi e Catalunya están a vivir esta ambivalencia mesmo dun xeito agravado, por se alicerzar a actual selección española nunha maioria de xogadores cataláns e vascos, quer de nacemento, quer de adopción.
Por outra banda, a historia europea amósanos que os mapas deportivos non son inmutábeis. A experiencia da antiga URSS, Checoslovaquia ou Iugoslavia demostrou como atletas bálticos, ucraínos, croatas, eslovenos ou eslovacos competiron durante décadas baixo bandeiras federais até que a historia e a vontade popular abriron paso ao recoñecemento das súas propias seleccións nacionais. As seareiras croatas transitaron de celebrar o suceso do deporte iugoslavo a defender ferreñamente a propia selección nacional, como pasou no deporte eslovaco ou no basket lituano ou letón.
Galicia ten dereito a estar no mundo tamén a través da participación oficial no deporte. Sen maniqueísmos, con pragmatismo e sen complexos, o galeguismo político ha defender, sempre e en calquera circunstancia, a oficialidade da Irmandiña como unha expresión natural da nosa dignidade nacional. Mais nas actuais circunstancias hai que seguir a sumar sen restar, para que moitas persoas que celebraron com todo o dereito o trunfo da selección estatal neste Mundial 2026 poidan, comprender primeiro e acompañar despois, a reivindicación nacional galega dunha selección de noso.
Durante o evento realizouse unha ofrenda aos mariñeiros falecidos e, seguidamente, tivo lugar a subida da imaxe da Virxe do Carme ata a Igrexa. Esta última xornada continuou cunha misa solemne, á que asistiron numerosos veciños e visitantes que se achegaron ata a localidade mariñá, seguida da procesión acompañada pola Banda Naval e de actuacións musicais. A programación completarase a partir das 17:00 horas con diferentes actividades para os máis cativos e cativas.
Estará dedicada á figura de Leopoldo Calvo-Sotelo, xa que neste 2026 cúmprese o centenario do nacemento de quen fora presidente do Goberno. No acto interviñeron o presidente do RCNR, Pablo Fernández, o director territorial de Deportes da Xunta, Manuel Otero, un dos fillos do tamén alcalde honorario de Ribadeo Víctor Calvo-Sotelo, e o rexedor ribadense, Dani Vega. Todos exaltaron a práctica deportiva na ría, a labor desenvolvida polo Real Club Náutico e a vinculación de Leopoldo Calvo-Sotelo co estuario. Entre o público asistente estaban máis membros da familia Calvo-Sotelo, directivos e ex directivos do RCNR, edís de Ribadeo e representantes de Acisa.
O grupo, composto por cinco mulleres e sete homes cunha media de 26 anos, foi recibido pola subdelegada do Goberno, Olimpia López, que lles agradeceu o compromiso co servizo público e destacou o papel esencial da Policía Nacional na seguridade cidadá. Oito axentes estarán na Comisaría de Lugo, dous en Monforte e dous en Viveiro. Ao finalizar as prácticas, escollerán destino definitivo segundo a puntuación obtida no proceso selectivo.
A iniciativa busca poñer en valor a diversidade cultural do municipio a través da gastronomía, convidando ás persoas de diferentes países a elaborar pratos típicos que se ofrecerán de forma gratuíta ao público. O Concello asumirá o custo dos ingredientes e asignará a cada participante un posto identificado co seu país de orixe. As inscricións poden realizarse ata o 29 de xullo enviando un correo a feiras@vilalba.es. Rouco chamou á participación para seguir construíndo unha Vilalba aberta e integradora, nunha feira que quere consolidarse como espazo de convivencia e dinamización da feira tradicional.
Ata o 4 de agosto poderán realizarse as renovacións, mantendo as tarifas aprobadas en asemblea: 200 € e 250 € para adultos, e acceso gratuíto para menores grazas ao convenio coa Fundación Imdecum, con opción voluntaria de abono infantil por 40 € con reserva de asento. A partir do 5 de agosto activaranse as novas altas. Os abonos poderán tramitarse a través de CLUBER ou presencialmente na oficina do club, con horario de mañá e tarde en xullo e só de mañá en agosto.
A Presidenta Carmela López destacou o valor deste produto emblemático da Mariña e o traballo do sector pesqueiro. Rocío Rivera e Herminia Pernas puxeron en valor a tradición mariñeira de Burela e o papel dos mariñeiros da Moncloa. O público degustou 450 tapas elaboradas con bonito nunha xornada que serviu de escaparate desta cita gastronómica e de convite a visitar Burela a próxima fin de semana.
As crianzas desfrutaron dunha refrescante xornada con inchables e xogos acuáticos na contorna do complexo deportivo da Veiga.
