ALCOA: consumir máis recursos naturais implica maior responsabilidade ambiental
29 de xuño de 2012. ADEGA-Lugo vén de facer público un informe no que se compara o consumo enerxético da fatoría de ALCOA en San Cibrao cos consumos de diversos sectores socioeconómicos galegos. Os datos amosan a enorme pegada enerxética dunha instalación e un proceso, a electrólise do aluminio, moi intensivo no consumo de electricidade. Unha industria que por si soa consume tanta electricidade como o 74% dos fogares galegos contrae unha débeda ecolóxica proporcional coa sociedade, vistas as consecuencias que a obtención desta enerxía ten no ambiente. No entanto, e fronte aos crecentes esforzos que se lle esixen á cidadanía (suba de impostos, encarecemento dos servizos, perda de dereitos sociais…) as pretensións de ALCOA de obter a luz máis barata baixo a ameaza de peche e “deslocalización”, semellan case obscenas. Como é que logo de 32 anos, ALCOA San Cibrao non puxo en marcha ningún sistema de autoconsumo enerxético (solar, eólico, maremotriz, biomasa…) para reducir a súa fatura eléctrica? Análise comparativa ALCOA
Neste contexto de crise, os esforzos que se lle piden á cidadanía non van parellos cos que deben afrontar os bancos e as grandes corporacións transnacionais. Para uns, todo son recurtes (sociais, de dereitos, etc.) e subas (de impostos, no custo dos servizos e produtos básicos…), mentres que para outros hai barra libre de cartos (rescates, recapitalizacións, privatización de servizos públicos…). Polo que atinxe á enerxía a situación é similar: á sociedade pídenselle que consuma menos, sexa máis eficiente e pague máis pola electricidade (xa se encareceu un 70% dende 2006). Mentres, as corporacións transnacionais como ALCOA, cuxa pegada enerxética da súa fatoría de San CIbrao equivale á das 3/4 partes de toda a poboación galega, esixen unha rebaixa eléctrica para non marchar a outros paises.
Dende ADEGA preguntámonos como é que unha empresa tan fortemente dependente da electricidade (a electrólise do aluminio é un proceso moi intensivo e moi pouco eficiente no consumo de electricidade) non se preocupou en 30 anos por reducir o seu consumo, por exemplo millorando o proceso (ánodos inertes, cátodos humectábeis, electrodos verticais, electrólise de baixa temperatura, tecnoloxía de redución por caolinita, etc.), ou subministránsose con fontes propias (solar, eólica, maremotriz, biomasa…)
Agora, a empresa ameaza con levar o seu negocio a terceiros países, coa enerxía máis barata e menores restricións ambientais, se non se lle dá o que pide: unha electricidade a menor prezo, para poder rebaixar os custos e poder manter o seu actual nível de beneficios. Mais cais foron estes beneficios nos seus 32 anos de actividade é algo que moi poucos coñecen. O que si sabemos é o que supón a enorme débeda ecolóxica contraída coa sociedade galega: emisións de GEIs (a térmica de As Pontes producíu electricidade case en exclusiva para ALCOA queimando lignito), lodos tóxicos (15 millóns de m3) e verteduras de flúor.
Como na fábula, agora a cigarra, despois de 30 anos, quere marchar coa música a outra parte se non lle dan o que pide. Dende ADEGA cuestionamos este modelo empresarial que privatiza os beneficios e socializa os custos (económicos e ambientais) e que ademais pretende usar os postos de traballo como escudos humanos se non se atenden as súas esixencias. Como é posíbel que sindicatos e administracións sigan sendo cómplices destas prácticas?
A mostra, aberta na sala de exposicións do Auditorio Municipal de luns a venres entre as 18:00 e as 22:00 horas, reúne preto de 30 obras de artistas emerxentes e consolidados, ofrecendo diversas miradas sobre a paisaxe, a identidade, a memoria e a realidade contemporánea. A alcaldesa, Marta Rouco, destacou o valor de que Vilalba forme parte desta programación compartida e o impacto positivo que supón para a actividade cultural local.
No acto impuxéronlles o birrete e entregáronlles diploma e orla. Despois cantaron unha canción para as familias asistentes. Houbo moitos aplausos e algunhas lágrimas de emoción.
A presidenta do Consello da Cultura Galega, Rosario Álvarez, destacou o carácter participativo da iniciativa, organizada xunto á Xunta e co apoio do Concello. O director xeral de Cultura, Anxo Lorenzo, puxo en valor o traballo colectivo e a implicación das novas xeracións. O concerto estivo dirixido por Maximino Zumalave, coa formación Hércules Brass e Rosa Aneiros como mantedora. Ademais, anunciouse que a próxima edición estará dedicada a Xosé Neira Vilas.
Trátase dun programa de actividades para a infancia e a mocidade que se desenvolverá en xullo e agosto con propostas educativas, deportivas e culturais pensadas para facilitar a conciliación familiar. A oferta inclúe ludoteca, talleres creativos e tecnolóxicos, deporte, contacontos e eventos comunitarios como o Mercado Infantil Solidario ou o Carnaval de Verano. As inscricións realizaranse do 1 ao 15 de xuño no Concello, con prioridade para menores empadroados. O programa reforza o compromiso municipal co apoio ás familias e cun verán activo e accesible para a mocidade do concello.
A saída será ás 10:00 desde El Bao, con autobuses ás 9:00 desde Navia, e a chegada arredor das 16:30 seguida dunha festa na dársena. As inscricións estarán abertas do 31 de maio ao 12 de xuño na Casa do Deporte ou en liña por 7 €. O Concello anima a participar nesta cita que combina natureza, deporte e convivencia.
A festa incorporou unha mesa doce decorada con temática de faros e unha sesión de coctelería dedicada á elaboración de vermús. As persoas asistentes recibiron ademais un detalle conmemorativo: unha botella de aceite de oliva virxe extra de Oleonavas, en homenaxe ás raíces familiares do propietario. O evento incluíu numerosos sorteos grazas á colaboración de diferentes empresas, con premios como comidas en O Noso Lar, na Bodega de Ana ou no Restaurante Nito, ademais de licores, paletillas e circuítos termais. Para esta ocasión preparouse tamén unha carta especial con táboas de carne e instalouse un mural conmemorativo no local. O establecemento agradeceu a fidelidade da clientela e o apoio da veciñanza ao longo desta década, fundamentais para acadar este aniversario tan significativo.
Tras máis de vinte anos dedicada ao debuxo científico, expón desde 2013 e a súa pintura, definida pola crítica como expresiva, colorista e próxima ao surrealismo, chegou xa a numerosos países europeos e americanos. 
