O teatro na Mariña

O TEATRO NA MARIÑA

O martes pasado, día 2 de outubro, tivemos a gozosa oportunidade de asistir a un acto no Museo do Mar de San Cibrao que, como era previsible, resultou moi concurrido, entrañable e mesmo emotivo: tratábase da presentación do libro de Francisco Piñeiro “Historia do teatro afeccionado na Mariña Lucense”, un meritorio, fondo e meticuloso traballo de campo que, perante catro anos, gastou incontables horas da vida dese home sempre inquedo, excepcional, que é o mestre, escritor, poeta, dramaturgo, actor e director teatral, o mindoniense Piñeiro, altruista, dinámico e xeneroso que está a realizar na nosa bisbarra un extraordinario labor a prol da cultura popular, pois en verbas de Lawrence Oliver “o teatro é o signo visible da cultura”.

O libro, de 250 páxinas, pulcramente editado, ven a enriquecer o patrimonio inmaterial da nosa comarca pola constatación da que é historia polo miúdo dunha actividade teatral nos pobos da Mariña cuxa maior ou menor intensidade estivo en función, da presencia de persoas amantes da arte de Talía que co seu labor guiaron os pasos, maiormente entre a xente xove das distintas xeracións, no cultivo da mesma. Posiblemente foron mestres e curas os persoeiros que no noso territorio, ao longo dos tempos, mais labor fixeron en tal sentido. O libro, que prologa o ilustre dramaturgo Manuel Lourenzo, ven a ser tamén un impagable recordatorio da súa participación nas representacións teatrais para moitas xentes hoxe vellos/as que o traballo de Piñeiro permitelles revivir aqueles tempos mozos que deixaron na sociedade o ronsel dunha entrega no seu día entusiasta e ilusionada.

Hai 55 anos, en carteliño que penduraba nunha parede do Café Gijón de Madrid, léramos:“O tempo é o espacio entre os recordos. Non destruas o espacio nen os recordos”.

A presentación foi un éxito nun local que se prevía pequeno, como así foi. Boa parte do público tivo que manterse en pe, soportando as incomodidades . Os asistentes non comprendían a situación cando alí pretiño, só cruzando a rúa, se atopa a magnífica sala de actos da Casa da Cultura, un espacio público como o é o museo, e polo tanto igualmente ao servizo da cidadanía. As intervencións de Manuel Lourenzo e de Piñeiro foron premiadas con senllos longos aplausos, especialmente ao autor, expresado cun entusiasmo que era homenaxe mínima ao admirado amigo cuxa humildade, virtude dos grandes homes, é unha das súas peculariedades.