Ata hai poucos anos ninguén se imaxinaba que en Galiza fose faltar auga. Mentres as zonas do sur teñen pasado por períodos de restrición, os galegos sempre nos gabábamos de que nas verdes terras de Breogán nunca faltaba o ben natural máis necesario para a vida, como é a auga. Neste tempo ningunha autoridade, local, provincial ou autonómica, se preocupou por facer infraestruturas con visións de futuro. A nai Natureza era agradecida e sempre mandaba a auga cando se necesitaba, incluso algunhas veces para amolar os tempos de lecer.
Agora mudaron as tornas e semella que se está instalando un cambio climático, caracterizado pola seca, pola escaseza de choiva. Por riba a terra galega, polas súas características areosas, reten mal a auga en enseguida se queda seca. É evidente que os encoros e infraestruturas para prestar o servizo da auga á poboación, estaban pensados contando coa magnanimidade da Natureza e a súa provisión infinita de auga en calquera momento. Pola contra as industrias e as poboacións aumentan o seu consumo de auga de xeito exponencial e moi por riba da capacidade dos encoros e sempre pagando a auga por baixo do seu prezo real de xestión e de valor ecolóxico.
Consecuencia disto é a escaseza de auga en moitos municipios. Hoxe o alcalde de Lourenzá láiase de que o encoro, curiosamente por falta de limpeza, non ten agua suficiente para atender as necesidades da poboación. É unha situación típica de “acordarse de Santa Bárbara cando trona”, porque a situación ven acaída do abandono dunha instalacións esencial para conservar a auga necesaria e imprescindible para a vida das persoas e das súas actividades produtivas. Casos coma este empezarán a aparecer en todos os concellos de A Mariña, a pesares de que a Natureza xa ven avisando dende hai anos, pero a desidia, a falla de previsión e o gasto de enerxía política en cerar crispacións, fai esquecer e incluso ocultar as verdadeiras necesidades dos cidadáns.
Agardemos que todos tomen conciencia da realidade e se busquen solucións rápidas, imaxinativas, con futuro e eficaces, porque sen auga os seres vivos morren de sede.





















Varios grupos participan en obradoiros de cestería na Devesa e de manualidades en Rinlo, Cinxe e As Anzas. A Área de Benestar Social, Saúde e Familia quere “potenciar deste xeito a convivencia e encher de propostas os locais sociais do noso concello e de entretemento ás persoas que viven nas parroquias de Ribadeo”.
A programación inclúe propostas variadas como cociña, manualidades, cestería, risoterapia, baile e poda, pensadas para ofrecer alternativas de lecer e fomentar un envellecemento activo entre a veciñanza. Desde o Concello destacan que as actividades “están a ter unha resposta moi positiva por parte dos veciños e veciñas”, o que demostra o interese por este tupo de propostas. Neste sentido, poñen en valor a importancia de promover este tipo de iniciativas, xa que “contribúen a promover un envellecemento activo e melloran a calidade de vida das persoas, xa que fomentan a participación social e serven como punto de encontro”.
O tráfico estará regulado por semáforos e está previsto que este venres rematen as obras.
O xurado profesional outorgou o primeiro premio ao Restaurante Ca Vitoriano por “El susurro del llagar”, seguido do Blanco Hotel Spa e de Los Olivos. No xurado popular, o triunfo foi para Los Olivos, acompañados no podio polo Novak Café e A Mar de Fondo. O Concello de Navia destacou o impacto do evento no dinamismo da vila e o papel clave da hostalaría como motor económico e turístico.
Fixoo no marco do Campionato Galego de Coctelería celebrado no Hostal dos Reis Católicos.
O presidente, José Manuel Gómez Puente, destacou o bo tempo e o reencontro do grupo nun percorrido de 22 km entre Pedrafita e Triacastela. A próxima etapa será o 1 de maio, entre Triacastela e Sarria, e xa está aberta a inscrición no teléfono 623 22 68 25.
Ás doce en punto, tres foguetes —un por cada palabra do nome oficial— foron lanzados desde O Castrodouro, capital histórica do termo municipal e orixe da localidade, pois alí, hai 806 anos, Afonso IX concedeu o título de vila e todo un distrito que administrar; episodio histórico do que deriva o nome do concello. Os veciños reunidos mostraron a súa satisfacción pola recuperación da denominación histórica, afirmando moitos deles que nunca deixaran de empregar o nome completo. Do mesmo xeito, os maiores agradeceron aos impulsores da iniciativa a restitución do topónimo que a historia legou ao municipio alfocés.



