CON PÓLVORA E MAGNOLIAS. A pasada semana deixou aos veciños da vila de Burela coa sensación de desconcerto, aquela percepción propia do que experimenta emocións contraditorias ou disociacións; xornadas marcadas pola sobreexcitación festiva e as novidades –xente nova, roupa nova, incluso una noria de épicas dimensións…- e pola resaca –un ten a idea de telo pasado moi ben de xeito simultáneo co tedio da volta á rutina, á vida cotián-.
De tódolos encontros-desencotros que tiveron lugar estes días gustaríame focalizar a atención no finamento da Banda de Música de Burela deixando tras de si 26 anos de actividade. A consecuencia inmediata deste fito é a disparidade das versións arguidas, por unha parte, polos integrantes da Asociación de Amigos da Banda e, por outra, polas autoridades municipais.
Chegados a este punto puidera pensar o lector que a síntese lóxica do exposto é que me manifeste con respecto a tales extremos, nada máis lonxe da realidade; descoñecendo as circunstancias concretas prefiro enarborar a bandeira da prudencia antes de emitir opinión.
Gustaría de enfocar a cuestión desde outra perspectiva: como sempre hai que mirar para outros lados –non imos estar facendo constantemente experimentos con gaseosa- quería resaltar que na veciña Suíza vense de culminar un proceso de dez anos que incorpora á súa Carta Magna o dereito á educación musical gratuíta dentro do sistema educativo obrigatorio. A iniciativa partiu no ano 2006 dun grupo de asociacións e escolas de música ás que se sumou o Consello Musical de Suíza e culminou materializando con un respaldo do 72,7 por cento dos votos a favor nos vinteseis cantóns do país helvético.
Seguramente alguén entenderá que con isto estou sinalando a maior eficiencia das autoridades do país centroeuropeo, mais non é así. A circunstancia realmente salientable estriba no respaldo popular e na conciencia colectiva.
En idéntico senso a nosa constitución tamén recoñece no seu artigo 44 o dereito á cultura e a obriga dos poderes públicos de promovela e tutelala, pero é que as leis sen conciencia e compromiso non serven de nada, son papel mollado.
O paradigma do modelo suízo radica, ao meu entender, en que unha porcentaxe maioritaria da súa poboación entende que a educación musical é de interese xeral e iso plásmase nas súas leis. Trasladado ao noso ámbito local na nosa man está respaldar a banda de música, as escolas de teatros, as asociacións culturais, a radio local, os festivais de música local ou as actividades deportivas… ou decantarse polo inamobilismo, polas festas etílicas electro-latinas e pola enésima reinterpretación verbeneira da Gozadera.
Finalmente lembrar que o pasado día 6 de marzo o vibrafonista burelao Israel Arranz interpretaba en Standor Wuppertal (Alemania), no Festival Europeo de Vibráfono, o pasodobre Burela; él mismo afirmaba, en relación coa fin da banda, “se considerades que a cultura e a educación son caras, probemos coa ignorancia…”
Que nunca deixe de sonar unha canción ou nos quedemos sen versos.
A mostra, aberta na sala de exposicións do Auditorio Municipal de luns a venres entre as 18:00 e as 22:00 horas, reúne preto de 30 obras de artistas emerxentes e consolidados, ofrecendo diversas miradas sobre a paisaxe, a identidade, a memoria e a realidade contemporánea. A alcaldesa, Marta Rouco, destacou o valor de que Vilalba forme parte desta programación compartida e o impacto positivo que supón para a actividade cultural local.
No acto impuxéronlles o birrete e entregáronlles diploma e orla. Despois cantaron unha canción para as familias asistentes. Houbo moitos aplausos e algunhas lágrimas de emoción.
A presidenta do Consello da Cultura Galega, Rosario Álvarez, destacou o carácter participativo da iniciativa, organizada xunto á Xunta e co apoio do Concello. O director xeral de Cultura, Anxo Lorenzo, puxo en valor o traballo colectivo e a implicación das novas xeracións. O concerto estivo dirixido por Maximino Zumalave, coa formación Hércules Brass e Rosa Aneiros como mantedora. Ademais, anunciouse que a próxima edición estará dedicada a Xosé Neira Vilas.
Trátase dun programa de actividades para a infancia e a mocidade que se desenvolverá en xullo e agosto con propostas educativas, deportivas e culturais pensadas para facilitar a conciliación familiar. A oferta inclúe ludoteca, talleres creativos e tecnolóxicos, deporte, contacontos e eventos comunitarios como o Mercado Infantil Solidario ou o Carnaval de Verano. As inscricións realizaranse do 1 ao 15 de xuño no Concello, con prioridade para menores empadroados. O programa reforza o compromiso municipal co apoio ás familias e cun verán activo e accesible para a mocidade do concello.
A saída será ás 10:00 desde El Bao, con autobuses ás 9:00 desde Navia, e a chegada arredor das 16:30 seguida dunha festa na dársena. As inscricións estarán abertas do 31 de maio ao 12 de xuño na Casa do Deporte ou en liña por 7 €. O Concello anima a participar nesta cita que combina natureza, deporte e convivencia.
A festa incorporou unha mesa doce decorada con temática de faros e unha sesión de coctelería dedicada á elaboración de vermús. As persoas asistentes recibiron ademais un detalle conmemorativo: unha botella de aceite de oliva virxe extra de Oleonavas, en homenaxe ás raíces familiares do propietario. O evento incluíu numerosos sorteos grazas á colaboración de diferentes empresas, con premios como comidas en O Noso Lar, na Bodega de Ana ou no Restaurante Nito, ademais de licores, paletillas e circuítos termais. Para esta ocasión preparouse tamén unha carta especial con táboas de carne e instalouse un mural conmemorativo no local. O establecemento agradeceu a fidelidade da clientela e o apoio da veciñanza ao longo desta década, fundamentais para acadar este aniversario tan significativo.
Tras máis de vinte anos dedicada ao debuxo científico, expón desde 2013 e a súa pintura, definida pola crítica como expresiva, colorista e próxima ao surrealismo, chegou xa a numerosos países europeos e americanos. 
