Juan José Rodríguez Andina
Carlos Díaz Suárez
Antonio Andina Penabad
Recibimos con gran satisfacción a noticia do sobresemento da causa inxustamente aberta (como quedou claramente demostrado) contra José Carlos Rodríguez Andina. Todos os que o coñecemos e cremos na xustiza sabiamos que este día tiña que chegar, e a nosa única (non por iso pequena) preocupación era saber por canto tempo tería que soportar as insidias e difamacións duns individuos que, ao amparo dunha suposta contenda política, ao que se dedicaron foi a intentar destruír a unha persoa.
Estes políticos de pacotilla demostraron así ser uns miserables, que non vacilan en utilizar calquera medio para satisfacer as súas ambicións persoais. Porque, non nos esquezamos, o que estes lerchos fan non é política, senón unha dexeneración da mesma.
As tres persoas que asinamos esta carta somos familiares directos de José Carlos, polo que sentimos, por suposto, agarimo como persoa, pero tamén respecto como político. E facémolo desde posicións políticas totalmente diferentes, xa que corresponden aos tres partidos con representación parlamentaria en Galicia. Por iso podemos afirmar que as diferenzas políticas, por grandes que sexan, nunca poden xustificar determinados comportamentos, propios de malfeitores, seguidos por algúns, aos que denunciamos e condenamos enerxicamente.
Para finalizar, a aqueles que pensen que situacións como a vivida por José Carlos non son algo que poida ou deba afectarlles, e ante as que poden permanecer pasivos, recordámoslles as palabras de Martin Niemöller sobre a súa propia actitude ante os nazis: “Primeiro viñeron buscar aos comunistas e non dixen nada porque eu non era comunista. Logo viñeron a por os xudeus e non dixen nada porque eu non era xudeu. Logo viñeron a por os sindicalistas e non dixen nada porque eu non era sindicalista. Logo viñeron a por os católicos e non dixen nada porque eu era protestante. Logo viñeron a por min pero, para entón, xa non quedaba ninguén que puidese falar por min.”


















Ocorreu pasadas as 15:30 horas. Un traballador tivo que ser evacuado ao hospital logo de caerlle o tronco dunha árbore enriba mentres realizaba tarefas no monte en Cervo. Aínda que estaba liberado e consciente, precisaba asistencia sanitaria. Os profesionais de Urxencias Sanitarias de Galicia-061 trasladárono finalmente ao Hospital de Burela. Neste operativo tamén participaron a Garda Civil e a Policía Local de Cervo.
Subliñou o traballo colectivo, o papel do voluntariado e a participación de arredor de mil corredores. Tamén puxo en valor o impacto económico e social da proba e o apoio institucional que permite o seu crecemento, incluída a difusión en streaming que levou a CAMOVI e a Viveiro a todo o mundo.
O presidente, José Manuel Gómez Puente, destacou o bo tempo e o reencontro do grupo nun percorrido de 22 km entre Pedrafita e Triacastela. A próxima etapa será o 1 de maio, entre Triacastela e Sarria, e xa está aberta a inscrición no teléfono 623 22 68 25.
Ás doce en punto, tres foguetes —un por cada palabra do nome oficial— foron lanzados desde O Castrodouro, capital histórica do termo municipal e orixe da localidade, pois alí, hai 806 anos, Afonso IX concedeu o título de vila e todo un distrito que administrar; episodio histórico do que deriva o nome do concello. Os veciños reunidos mostraron a súa satisfacción pola recuperación da denominación histórica, afirmando moitos deles que nunca deixaran de empregar o nome completo. Do mesmo xeito, os maiores agradeceron aos impulsores da iniciativa a restitución do topónimo que a historia legou ao municipio alfocés.
Viveiro, 20 de abril, 2026. A proba volveu converter Viveiro nun punto destacado do deporte e da convivencia, ademais de supoñer un impulso económico para o municipio. María Loureiro destacou que a Camovi “é un exemplo de colaboración e esforzo colectivo, que sitúa Viveiro no mapa e dinamiza a economía local”. O Partido Socialista lembra o seu apoio histórico á carreira e reafirma o seu compromiso para seguir contribuíndo ao seu crecemento. O PSOE agradece tamén á veciñanza a súa acollida e implicación, fundamentais para que o evento continúe medrando ano tras ano.
Castro destacou o labor da Asociación e o potencial da tradición do ferro como motor económico, social e cultural para Riotorto, subliñando a importancia de impulsar iniciativas que garantan futuro para estes oficios. A Deputación de Lugo mantén unha colaboración estable coa entidade, cunha achega de 14.000 euros. No marco deste apoio, a Asociación avanzou na documentación dos oficios do ferro, catalogando ferramentas, técnicas e a historia das antigas “ferrerías de monte”.
O responsable provincial destacou "o traballo realizado pola organización ao longo destes anos para consolidar unha proba deportiva de primeiro nivel, que atrae tanto deportistas do máximo nivel competitivo como participación popular"



