Despois da volta de Madrid, onde como cada Setembro intento vender un anaco desta terra transformada pola man humana e o lume téñoo claro que a economía está mal. Isto por exemplo, é unha realidade. A nosa realidade actual. Asimilámolo, vivímolo no día a día. E non o cuestionamos, bo, si, pero na casa diante do ordenador.
Tamén, cando nos xorde e o impoñente horario escravista do sistema nos dá un respiro, dámoslle corda cos “comúns” e “asiduos” na cafetaría ou bar da esquina.
Quizais, por un instante, alguén podería barallar a posibilidade dunha conspiración. Algo que está aí, pero non se deixa ver, non obstante resulta ser o gran director da orquestra mundial.
Desgraciadamente a xente, os alegres e non tan alegres xentes pululantes
deste orbe terráqueo no que vivimos, só pensan nunha cousa,… “Sobrevivir e entreterse”. Intentando soñar con realidades alternativas para o futuro próximo.
Realmente son poucos os que queren que os días duren. Desexan que pasen o máis rápido posible, e que o fin de semana chegue axiña,(si é que non traballas tamén en sábado e domingo).
Coma se a vida fose unha autentica loita por vivir, despois de aínda superar xa esa fase na idade de pedra dos cromagnons.
É, unha eterna escravitude. E cando digo “escravitude”, refírome a cando a xente fai un intento de sentir, e traslada as súas decisións da cabeza á o bandullo, e sente co estómago, entón este é a súa intuición en definitiva, dítalle a verdade máis auténtica que se podería manifestar na realidade dese ser, experimenta a realidade auténtica, o seu corpo xera os mesmos compoñentes químicos dos que estaba composta a pastilla vermella de Morfeo na película “Matrix
Por conseguinte, mentres se tomen decisións coa tripa, síntase co corazón e analícese co cerebro, entón e só entón, seremos capaces de vivir fóra de Matrix. E ser verdadeiramente conscientes do mundo que nos rodea, e da falsidade do mundo.
Desgraciadamente, a maioría da xente non quere cambiar, non quere facer nada ao respecto, e o peor é que moitos ata mesmo o recoñecen saber, e mesmo os hai que responden:
– “Xa pero que lle vas facer, non podes facer nada ao respecto, é así e punto”.
– “Están demasiado alto, non podemos contra eles”.
Pois iso amigos, que saibades, é alusión de responsabilidade. A verdade é que sempre reflexionei sobre o significado dese imperativo que nos repetiron dende a mais tenra infancia, “TOMADE RESPONSABILIDADE”.
E por un tempo, non o entendía. Claro, é tan etéreo e misceláneo, non especifica.
Como imos entender, que é aquilo polo que nos debemos de responsabilizar?
Entón, ocorréuseme, ao ler unhas frases dun recompilatorio de frase feitas famosas:
“O único necesario para o triunfo do mal é que os bos non fagan nada. ”
Edmund Burke
“Máis que os actos dos malos, horrorízame a indiferenza dos bos. ”
Mohamdas Karamchand Gandhi
Claramente esta aí a resposta.
Ocorreu pasadas as 15:30 horas. Un traballador tivo que ser evacuado ao hospital logo de caerlle o tronco dunha árbore enriba mentres realizaba tarefas no monte en Cervo. Aínda que estaba liberado e consciente, precisaba asistencia sanitaria. Os profesionais de Urxencias Sanitarias de Galicia-061 trasladárono finalmente ao Hospital de Burela. Neste operativo tamén participaron a Garda Civil e a Policía Local de Cervo.
Subliñou o traballo colectivo, o papel do voluntariado e a participación de arredor de mil corredores. Tamén puxo en valor o impacto económico e social da proba e o apoio institucional que permite o seu crecemento, incluída a difusión en streaming que levou a CAMOVI e a Viveiro a todo o mundo.
O presidente, José Manuel Gómez Puente, destacou o bo tempo e o reencontro do grupo nun percorrido de 22 km entre Pedrafita e Triacastela. A próxima etapa será o 1 de maio, entre Triacastela e Sarria, e xa está aberta a inscrición no teléfono 623 22 68 25.
Ás doce en punto, tres foguetes —un por cada palabra do nome oficial— foron lanzados desde O Castrodouro, capital histórica do termo municipal e orixe da localidade, pois alí, hai 806 anos, Afonso IX concedeu o título de vila e todo un distrito que administrar; episodio histórico do que deriva o nome do concello. Os veciños reunidos mostraron a súa satisfacción pola recuperación da denominación histórica, afirmando moitos deles que nunca deixaran de empregar o nome completo. Do mesmo xeito, os maiores agradeceron aos impulsores da iniciativa a restitución do topónimo que a historia legou ao municipio alfocés.
Viveiro, 20 de abril, 2026. A proba volveu converter Viveiro nun punto destacado do deporte e da convivencia, ademais de supoñer un impulso económico para o municipio. María Loureiro destacou que a Camovi “é un exemplo de colaboración e esforzo colectivo, que sitúa Viveiro no mapa e dinamiza a economía local”. O Partido Socialista lembra o seu apoio histórico á carreira e reafirma o seu compromiso para seguir contribuíndo ao seu crecemento. O PSOE agradece tamén á veciñanza a súa acollida e implicación, fundamentais para que o evento continúe medrando ano tras ano.
Castro destacou o labor da Asociación e o potencial da tradición do ferro como motor económico, social e cultural para Riotorto, subliñando a importancia de impulsar iniciativas que garantan futuro para estes oficios. A Deputación de Lugo mantén unha colaboración estable coa entidade, cunha achega de 14.000 euros. No marco deste apoio, a Asociación avanzou na documentación dos oficios do ferro, catalogando ferramentas, técnicas e a historia das antigas “ferrerías de monte”.
O responsable provincial destacou "o traballo realizado pola organización ao longo destes anos para consolidar unha proba deportiva de primeiro nivel, que atrae tanto deportistas do máximo nivel competitivo como participación popular"
