UN PERDON
Un perdón é un alivio, un peso que nos quitamos de enriba, un final feliz aínda nos peores pesadelos. Non vale a pena acumular resquemores. Nunca podes xustificar ese suicidio diario que é o rancor. Dá o mesmo o que suceda se a partir deste momento es capaz de empezar desde cero desterrando para sempre todo o teu pesadume. Estar en paz é saber que podes morrer en calquera momento sen deixar pendente ningún afecto. Nunca sabes se terás un mañá para pedir desculpas ou para reconducir unha situación gangrenada polo resquemor. E dá o mesmo que a outra parte non queira dar o brazo a torcer. Non se trata de elixir vencedores. Nunha guerra todos perden e todos son igual de culpables. Pero abonda con que un dos dous teña claro o que non quere para que aos poucos todo se vaia reconducindo. Santiago Rusiñol dicía que a vida era como unha escaleira de galiñeiro, curta e chea de merda. Subscribo o primeiro; pero eu prefiro quedarme coas palabras que José Agustín Goytisolo dedicou á súa filla nun poema: ¿A vida é bela, xa verás/ como pese a quen pese/ terás amigos, terás amor?. E nese mesmo poema tamén escribía que nunca podes volver atrás porque a vida xa che empuxa como un aullido interminable. E o rancor, o odio ou a rabia quedan sempre atrás, e se te aferras a eles permanecerás cada vez máis lonxe de ti mesmo.
Tamén é certo que as cousas que se perden só aparecen cando un deixa de buscalas. Podes mirar cen veces no mesmo caixón ou revolver todos os petos sen dar co que buscas. Ata hai cousas que xamais aparecen, o mesmo que hai persoas que se perden para sempre ou paisaxes irrepetibles. Existen regras da casualidade que un non pode chegar a controlar nunca. Outro día miras no mesmo caixón e aparéceche ese bolígrafo ou ese reloxo que buscabas por todas partes. E o mellor é que asumas ese achado coa mesmo medio sorriso co que ás veces nos asomamos á vida cando nos regala situacións semellantes. Nestes momentos andamos buscando saídas que non atopamos, neste labirinto de titulares catastrofistas. Dá o mesmo. Nós temos que seguir respirando e que seguir vivindo. Se non nos traizoamos e confiamos na honestidade, na constancia e no amor esas saídas acabaran aparecendo, ou aos poucos iremos cambiando o mundo sen grandes convulsións, un a un, como se consolidan as revolucións que realmente valen a pena. Non digo que pasemos de longo ante as inxustizas e os abusos; pero iso forma parte do día a día desde que nos contaron o de Caín con Abel. O que nos salvará é vivir sen desaproveitar un segundo da nosa existencia. Só así poderemos atopar algo que mereza a pena cando menos o esperemos. Tempo ao tempo.
Alfonso Otero Regal
A función está dirixida ao público adulto e a entrada será de balde, ata completar aforo. O evento conta coa colaboración do Concello. Unha nova oportunidade para gozar do teatro local e apoiar o traballo das compañías da comarca.
Sinopse: Cando chega a noite e nós durmimos, a Lúa asoma polas fiestras e goza dos nosos soños. Así descobre historias máxicas, tolas e divertidas. Os seus soños favoritos son os de Calcetín, un personaxe amante da lectura e cunha imaxinación desbordante. Viaxa entre estrelas, pilota un zapato que percorre os mares ou chega ao mundo do revés. Unha proposta chea de fantasía e creatividade para fomentar o gusto pola lectura entre os máis pequenos.
Na presentación participaron o delegado territorial da Xunta, Javier Arias; o Deputado de Cooperación e Asistencia aos Concellos, Xosé María Arias e o deputado de Rural Daniel García, que puxeron en valor a tradición e o traballo das filloeiras. A organización prevé poñer á venda 18.000 filloas, incluíndo opcións sen glute, e o recinto feiral acollerá artesanía, música, obradoiros e a entrega dos premios do concurso escolar. O xornalista David Valverde Cabaleiro será o pregoeiro. A Vicepresidencia da Deputación colabora coa actuación de Nubeiro e cunha degustación de xamón de porco celta a través do programa Un Gusto de Rural. Arredor de 150 persoas participarán na organización ao longo da xornada.
A reorganización dos espazos —stands na Praza do Casino e presentacións no Cine Fantasio— foi clave para o éxito. A concelleira de Cultura, Patricia Rodríguez, destacou a boa acollida e a resposta do público, valorando moi positivamente o novo formato.
Estivo organizada polo Motoclub Os de Sempre, que reuniu este fin de semana a centos de participantes chegados de Galicia, Asturias, León e o Bierzo. O programa incluíu unha ruta nocturna en homenaxe aos moteros falecidos, ademais de momentos de convivencia en comidas e actuacións musicais dos grupos Primera Línea e Malditos Pendejos. Na entrega de trofeos participaron o alcalde de Ortigueira, Valentín Calvín, e a concelleira Isabel Rego.
Destacou o seu valor como punto de encontro e motor económico e cultural da comarca. Arias puxo en valor o labor do Concello por manter eventos de referencia como a Moexmu, esta feira e a próxima Festa da Filloa, que contribúen a promover o sector agrogandeiro e a tradición galega.
A concelleira de Cultura, Ana Cartelle, destacou que “es un privilegio para Ortigueira contar con una formación de la talla de Qvinta Essençia”, e subliñou que o concerto ofrece “una oportunidad única para disfrutar de una música que en su día fue la vanguardia de las cortes europeas”. O recital propón unha viaxe pola lírica e a música do Renacemento, con obras de Guerrero, Morales ou Vázquez e textos de Garcilaso, Boscán ou Lope de Vega.
