Tropa do carallo

Levan aproximadamente tres anos e volven retratarse nos orzamentos do 2014 de por onde está camiñando a súa política de desmantelamento do pequeno estado do benestar do que gozabamos. E digo “pequeño” porque o estado de benestar nosol comparado con outros países estivo á cola de toda Europa, case sempre, xunto a Grecia e Portugal. As conquistas sociais e laborais que se conseguiron nestes últimos 30 anos non fixeron outra cousa que tratar de achegarnos ao resto de países máis avanzados da Unión Europea sen habelo conseguido e desde esa base menor que o resto de países estannos recortando, co cal pasaremos, ou mellor devandito, seguiremos sendo un dos países máis pobres de Europa, non nos enganemos.

A política do PP é moi clara, desmantelamento do público e sustitución polo privado coa mensaxe de que o Estado non pode manter os servizos sociais tal e como os coñecemos, ou sexa, non pode manter o ensino público, a universidade, a sanidade pública, non pode coidar dos dependentes, rebaixa de pensións, copago, repago, ata para as enfermidades máis radicais. Cando os españois deámosnos conta do que nos estivo pasando en todos estes anos de crises e do que nos estivo facendo este goberno do PP, xa será tarde para reaccionar e retrocederiamos trinta anos, tendo que volver a reconquistar o que perdemos coma se dun ciclo tratásese de pasos adiante e pasos cara atrás e volta a empezar.

Escandalízame cando vexo a Esperanza Aguirre erigirse na abanderada do PP para solucionar os males do noso país, incluído o da corrupción, cando están gobernando nos “Madriles” grazas a un primeiro Tamayazo que non é outra cousa que a compra de dous deputados do PSOE na Asemblea de Madrid para así conseguir chegar a ser Presidenta da Comunidade de Madrid, e sendo tamén o epicentro da trama Gurtel, esa, e non outra, é a súa tarxeta de presentación, pero aluciname e inquiétame máis aínda cando vexo que ela pode ser a única baza que ten o PP para substituír a Rajoy. E é ela coa súa ideoloxía “neoliberal” máis radical ao Margaret Thacher, a que está detrás do que está ocorrendo en Madrid. Detrás do sua verborrea ocurrente, o dicir o que quere escoitar a xente, o populismo etc., escóndese unha depredadora neoliberal en grao sumo recalcitrante da que me dá realmente medo que puidese chegar a gobernar este país.

Polo tanto non nos enganemos, fagamos unha reflexión do que queremos para o futuro, e quen nolo pode ofrecer cun compromiso asinado coa cidadanía, coma se dun contrato tratásese, como debe ser o compromiso entre os gobernantes e os seus gobernados, sen que nos mintan, sen que fagan o contrario do que prometen, como o fai descaradamente o goberno do PP que segue mentíndonos unha e outra vez. Agora faio coas pensións e veñen dicirnos que aos xubilados non se lles volverá a conxelar as súas pensións nunca máis. Sra. ministra Fátima Bañes, primeiro déixeme que lle diga que non se dea que se ri cada vez que sae vostede na televisión, non sei si vostede rirase do pobo? parece satisfeita, que nos vén a dar unha nova boa, e segundo direille algo moi alto e claro para que non me siga enganando, prefiro que conxele as pensións o ano que vén, incluso o seguinte, a que me faga perder poder adquisitivo durante toda a vida cantidades moi superiores seguramente a si vostede procedese a conxelar os dous próximos anos. Xa que logo non veña a vendérle milongas aos xubilados, non mintan máis por favor, que son xubilados pero non son idiotas. E van e respóndenlle á oposición con descaro e altanería que “vostedes si conxelaron as pensións-. Non me diga o que fixeron outros que a nós xa non nos importa o pasado, o que me importa é que vostedes prometeron por todos os medios que non ían tocar as pensións dos xubilados e vano a facer, unha vez máis realizan o contrario do que prometen e van, non sei cantas, que fan o contrario do que din, tratando de enganar a todos coa técnica de repetir e repetir frases por todos os seus dirixentes en toda as televisións para que calen no pobo e terminen por crerse o que están dicindo, pero afortunadamente cada vez créenlles menos, salvo algúns xornalistas, estómagos agradecidos, que estiveron cobrando do público baixo o mandato de Aznar e que agora se erigen en defensores sen concesións dos desaguisados de Rajoy.

Otero Regal