Non é novedoso nin orixinal facer balance ó peche deste ano 2016, sempre que algo remata hai que botar á vista atrás; o uso da linguaxe non é casual e instintivamente veñen á miña boca expresións como “balance” ou “peche” usadas por analoxía no argot da economía ou contabilidade. Craso error, o corazón segue a ter razóns que a razón non entende.
Por tanto o presente artigo pretende despoxarse de toda autoridade científica, de toda base demostrable, é tan só un exercicio de sinceridade, unha opinión subxectiva baseada na emoción de quen o firma. Non me tomen nunca demasiado en serio.
O 2016 marcha do mesmo xeito que o fixeron os anos antecedentes, pola porta de atrás marcado pola falta de humanidade e irresponsabilidade de todos os que conformamos o sistema global mundo: en torno a 795 millóns de persoas no mundo (1 de cada 9 habitantes do planeta terra) teñen problemas de inanición, a guerra incendia Siria, Irak, Sudán do Sur, Afganistán, ou a conca do lago Chad con nula presencia nos medios, e a contaminación causa 4.280 mortes prematuras ó ano en Madrid.
A vella Europa parece descomporse por momentos e antigas pantasmas do pasado sobrevoan ó continente e vóltanse visibles: Fronte Nacional francés, Partido Nacional Democrático alemán, Partido pola Liberdade holandés ou a Liga Norte Italiana. A democracia liberal está a debaterse co fascismo.
A fractura social e identitaria divide ó estado español e a nosa comunidade segue a agonizar con respecto ós seus sectores produtivos. Á crise económica engádeselle a crise identitaria e a crise de réxime político. Todo elo aderezado coas actuais taxas de desemprego, co risco crecente de exclusión social e a problemática da pobreza enerxética. Gustaríanme unhas palabras amables para rematar o ano mais costa moito atopalas…
E no medio de toda esta lama, no medio de tanto esterco, lonxe de sinalar a ninguén é imprescindible que cadaquén colla a súa cuita de responsabilidade, asuma o súa porcentaxe de culpa.
Un ano marcha e outro ven e da a impresión de que seguimos camiñando en círculos cara a ningures, tropezando unha e outra vez na mesma pedra. Pero, en ocasións, as cousas cambian: a xente organízase de forma espontánea e xurde a esperanza, a xustiza semella independente, existen a cooperación e a solidariedade…
¿Que podo engadir a toda esta construción teórica? Nada, simplemente compartir unha sensación, unha emoción; para amañar todo este desastre somos necesarios todos, é imprescindible a empatía e indelegable a comprensión. Porque Trump non é un monstro extraordinario, tan só unha persoa respaldada por outras moitas.
Neste case finado 2016 quedamos no medio dunha encrucillada de camiños, o importante agora é escoller que dirección imos seguir. E as decisións e responsabilidades son propias e irrenunciables. O pecado do silencio cando deberan ter protestado fai cobardes ós homes.
Durante esas xornadas realizaranse estudos xeotécnicos imprescindibles para planificar correctamente as actuacións previstas, o que require que a maquinaria e o persoal traballen directamente sobre a infraestrutura, impedindo o paso de vehículos. Recoméndase ás persoas usuarias empregar rutas alternativas durante o corte, que só permitirá o acceso ás dúas vivendas situadas na Barxa. O Concello pide desculpas polas molestias e agradece a colaboración da veciñanza.
Afirman que os accesos ao Campo da Festa resultan moi dificultosos, especialmente para persoas con carriños de nenos ou cadeiras de rodas. Critican que a obra se trasladase a esta zona xusto antes das festas, deixando outros tramos a medio facer e sen ter en conta as necesidades dun barrio que consideran “marxinado”. Sinalan tamén á alcaldesa como responsable de evitar esta situación. A veciñanza esixe un arranxo inmediato do acceso, aínda que sexa provisional, e a instalación dunha sinal luminosa na alambrada situada ao final da obra.
Estivo arroupado nun salón de actos repleto de xente.
A actividade, dirixida pola especialista Nuria Torrado, ofreceu ás crianzas un espazo para desfrutar, moverse, xogar e aprender a conectar co seu corpo e coa respiración mediante exercicios e dinámicas adaptadas ás súas idades. No último día, a rexedora Dolores García Caramés achegouse para compartir un anaco cos participantes, escoitar as súas impresións e agradecer o traballo da monitora, incluso sumándose a algunhas das actividades. A proposta pecha cun moi bo sabor de boca, como unha experiencia para aprender, divertirse e medrar en movemento.
Ao longo destas semanas, arredor de 20 nenos e nenas iniciáronse e melloraron as súas habilidades neste deporte, desfrutando do exercicio, aprendendo e pasándoo en grande. O Concello agradece a participación da rapazada e o apoio das familias, e reafirma a súa aposta polo deporte e por ofrecer alternativas de ocio activo para os máis pequenos. A actividade estivo organizada polas Concellerías de Xuventude e Deporte e pola Oficina de Información Xuvenil.
A actuación estará a cargo da Coral Polifónica de Ribadeo coa colaboración do Coro Sagrado Corazón. A entrada solidaria ten un prezo de 6 euros e poderá adquirirse na billeteira do teatro o mesmo día, en horario de 12:00 a 13:30 e desde as 19:00 horas. O evento conta coa colaboración da AECC Lugo, o Concello de Ribadeo e o espazo cultural Castillo San Damian.
Trátase dun espazo seguro, educativo e dinámico, no que os máis pequenos poden comezar o día antes da entrada ás aulas. As solicitudes poden presentarse no Concello de Cervo ou na Casa da Cultura, e o servizo comezará o 9 de setembro. Cervo Madruga, un programa pensado para seguir apoiando ás familias do municipio.
