Lembro, aló polo 2003-2004, que co gallo do denominado “Plan Galicia” se falou da necesidade de fortalecer o Eixo do Cantábrico nas infraestruturas e, por que non, ver se algún día se facía unha liña de AVE. Pasados vinte anos, isto é un sarcasmo.
O certo é que o Eixo do Cantábrico non pasou nunca de ser unha reivindicación retórica dalgúns partidos para desgastar o gobernante da quenda en Madrid ou Santiago. Por exemplo, no ano 2000, PSOE, BNG manifestáronse para reclamar o trazado costeiro da A-8 que, ao final, seguiu paralelo á vella N-634 deixando o mar en Barreiros. Lembro tamén certa manifestación que organizara o PP no Vicedo en febreiro de 2008 para reclamar a construción do corredor Ferrol-San Cibrao e enlazar, así, coa futura A-85, dependente do Estado que cubriría o resto do camiño até chegar á A-8. Constatemos feitos en abril de 2024: a A-85 non ten un só quilómetro en servizo e o corredor Ferrol-San Cibrao non ten tampouco ningún quilómetro desdobrado.
A nosa conexión natural con Europa como comarca (e tamén como país) non é con Madrid, é polo Cantábrico, abonda con mirar nos mapas. Dicir isto sería obvio, agás na España das infraestruturas radiais, onde todo parte de Madrid ou ten que ir a Madrid. E isto ten consecuencias no deseño das autoestradas, dos camiños de ferro e das infraestruturas en xeral.
Cales son as consecuencias desta inercia? A Mariña ten un continuum urbano ben estruturado e policéntrico, pero require dunhas infraestruturas que faciliten as sinerxias. Non as ten, e isto supón prexuízos para a vida cotiá dos cidadáns, pero, tamén, perda de oportunidades económicas e de competitividade.
Non é de recibo que non exista unha liña de camiños de ferro de proximidade entre O Barqueiro e Ribadeo. A FEVE, na actualidade na Mariña, non é unha alternativa de transporte público porque só ten catro frecuencias diarias, sen coherencia coas esixencias do mercado laboral e incumpre con frecuencia os horarios estabelecidos por múltiples problemas.
Non é de recibo a lentitude coa que avanzan os trámites para construír as autovías na Mariña, tanto nos treitos que dependen da Xunta de Galicia como nos que dependen do Estado. Lembremos que pasaron décadas (décadas!) sen que se movese unha soa pa, ás veces por discrepancias no trazado, ás veces pura e simplemente por falta de cartos e, outras veces, porque a cousa quedou aí. O certo é que pasaron 20 anos dos primeiros anuncios, 20 anos…
E non é de recibo que non exista un plano de infraestruturas integral e específico para A Mariña, considerando o transporte de viaxeiros e mercadorías. A nosa comarca ten que vertebrarse, tamén, de leste a oeste para que a mobilidade entre os principais núcleos de poboación sexa máis fácil, e cómpre dar resposta xa a esta necesidade.
O Eixo do Cantábrico non é un capricho nin enxeñaría social: é normalizar nas infraestruturas o que, demográfica, económica e socialmente xa é o normal. É tan difícil facilitarlle a vida á xente?



















Subliñou o traballo colectivo, o papel do voluntariado e a participación de arredor de mil corredores. Tamén puxo en valor o impacto económico e social da proba e o apoio institucional que permite o seu crecemento, incluída a difusión en streaming que levou a CAMOVI e a Viveiro a todo o mundo.
O presidente, José Manuel Gómez Puente, destacou o bo tempo e o reencontro do grupo nun percorrido de 22 km entre Pedrafita e Triacastela. A próxima etapa será o 1 de maio, entre Triacastela e Sarria, e xa está aberta a inscrición no teléfono 623 22 68 25.
Ás doce en punto, tres foguetes —un por cada palabra do nome oficial— foron lanzados desde O Castrodouro, capital histórica do termo municipal e orixe da localidade, pois alí, hai 806 anos, Afonso IX concedeu o título de vila e todo un distrito que administrar; episodio histórico do que deriva o nome do concello. Os veciños reunidos mostraron a súa satisfacción pola recuperación da denominación histórica, afirmando moitos deles que nunca deixaran de empregar o nome completo. Do mesmo xeito, os maiores agradeceron aos impulsores da iniciativa a restitución do topónimo que a historia legou ao municipio alfocés.
Viveiro, 20 de abril, 2026. A proba volveu converter Viveiro nun punto destacado do deporte e da convivencia, ademais de supoñer un impulso económico para o municipio. María Loureiro destacou que a Camovi “é un exemplo de colaboración e esforzo colectivo, que sitúa Viveiro no mapa e dinamiza a economía local”. O Partido Socialista lembra o seu apoio histórico á carreira e reafirma o seu compromiso para seguir contribuíndo ao seu crecemento. O PSOE agradece tamén á veciñanza a súa acollida e implicación, fundamentais para que o evento continúe medrando ano tras ano.
Castro destacou o labor da Asociación e o potencial da tradición do ferro como motor económico, social e cultural para Riotorto, subliñando a importancia de impulsar iniciativas que garantan futuro para estes oficios. A Deputación de Lugo mantén unha colaboración estable coa entidade, cunha achega de 14.000 euros. No marco deste apoio, a Asociación avanzou na documentación dos oficios do ferro, catalogando ferramentas, técnicas e a historia das antigas “ferrerías de monte”.
O responsable provincial destacou "o traballo realizado pola organización ao longo destes anos para consolidar unha proba deportiva de primeiro nivel, que atrae tanto deportistas do máximo nivel competitivo como participación popular"
O grupo teatral O Centiño de San Martiño (Foz) actuou este sábado en Marzán, convidado pola asociación veciñal Torques de Marzán. O local quedou pequeno ante a resposta do público: 73 persoas, un récord de asistencia para unha obra de teatro na parroquia. A comedia provocou constantes risas e un ambiente moi participativo. A iniciativa volve demostrar o valor de levar actividade cultural e teatro afeccionado ás parroquias e barrios, achegando propostas escénicas a lugares afastados dos grandes circuítos. O Centiño continuará a xira de “O Autobús” nas vindeiras semanas: Sábado 25 de abril: Vilaronte (Foz). Sábado 2 de maio: Casa da Cultura de Trabada



