A diario, a cotío dedico un anaco de tempo a andar de vagar pola miña parroquia e a miúdo, achégome ao lugar que chamamos O Canteiro. Un espazo ateigado de lembranzas, onde emerxe sobranceiro o edificio da escola antiga. Unha construción colonial de estilo ecléctico feito entre 1906 e1907 por iniciativa e fundamental axuda económica da comunidade da parroquia en Cuba.
Un feito profundamente solidario que reflicte un forte vínculo de unión entre a emigración e a comunidade parroquial de orixe e tamén, un compromiso co progreso e o benestar coa súa xente dos que marcharon. Unha constante dos fillos de Galicia emigrados a América entre finais do século XIX e o século XX.
O edificio albergaría a escola da parroquia moitos anos e tamén sería a sé do sindicado agrario e centro de lecer e reunión.
Ao seu carón, os mesmos emigrantes decidiron tamén construir unha pista de baile con palco para a orquestra. Posiblemente para facer realidade a idea de que o día do patrón (S. Pedro) poidera celebrarse nun lugar que fose digno de representar a parroquia diante dos invitados da contorna. Unha cuestión de autoestima e amor á parroquia.
Coido que esta xenerosa decisión dos emigrantes reflicte a forza sentimental que tiña a institución parroquial nas almas das súas xentes. Porque a parroquia foi para o noso rural un espazo fundamental onde se creaban e tecian os vínculos comunitarios sen que isto afectara a outra das institucións fundamentais do mundo labrego como a casa patrucial.
Estamos a falar de dúas institucións básicas que ata a década dos sesenta do século pasado forneceron de identidade ao mundo labrego, de tal maneira, que lonxe dos propios eidos, os nosos emigrantes seguían sentindo as dúas institucións como algo consustancial ao seu ser e por tal razón, eran frecuentes as achegas económicas co fin de melloralas.
Todo un fenómeno antropolóxico que entra en decadencia a partir da década dos sesenta do século pasado, coincidindo precisamente co inicio do chamado “desarrollismo” e coa nova emigración a Europa.
A partir deste cambio, o pasado compromiso solidario coa comunidade de orixe se creba a prol dun maior individualismo e compromiso co proxecto persoal. Empeza aquí a emerxer en Galicia o ego propio da Modernidade e emerxe por enriba da comunidade abríndose un novo tempo e un novo paradigma para Galicia no que xa serán outros elementos os novos conformadores da identidade dos galegos e galegas do rural.
























As crianzas desfrutaron dunha refrescante xornada con inchables e xogos acuáticos na contorna do complexo deportivo da Veiga.
O campo de fútbol do Cascabeiro acolleu o pasado sábado a III Festa do Mexillón, organizada polo Celta Barreiros. Centos de persoas achegáronse a gozar dunha tarde de gastronomía e de música. En total foron servidas 670 racións entre veciñanza e visitantes, que saborearon mexillóns e lacón. Os organizadores amosasen satisfeitos da acollida: “estamos contentos pola boa resposta dos asistentes”. E tiveron palabras de agradecemento “para os Concellos de Barreiros e de Foz pola boa colaboración”.
Familias, amizades e persoas de todas as idades viviron cada xogada e cada aplauso, evidenciando que o fútbol é tamén unha oportunidade para fortalecer a convivencia e a unión da veciñanza. O municipio felicitou á Selección Española polo seu título mundial, un éxito histórico que fixo vibrar a toda a comunidade.
O acto está organizado pola Asociación de Irmandade Locudy, nunha proposta cultural que pon o foco na relación entre Galicia e Bretaña a través da figura de Castelao.
Era o único ocupante do vehículo. O 112 Galicia tivo coñecemento do accidente uns minutos despois das 10:00 horas deste domingo. Segundo indicou un particular, un coche caera por un desnivel duns 20 metros no quilómetro 2 da LU-P-6104. Desde a Sala de Operacións do 112 Galicia informouse ao Servizo de Urxencias Sanitarias de Galicia-061, aos Bombeiros de Barreiros, á Garda Civil de Tráfico e á Agrupación de Voluntarios de Protección Civil de Trabada. Unha vez no punto, os servizos de emerxencias indicaron que había unha persoa falecida, único ocupante do vehículo, sen que nada se puidera facer por salvarlle a vida.
A cita, consolidada como un referente do verán cultural no municipio, reuniu na Praza dos Campos á formación anfitriona do encontro, a Agrupación La Sidrina, de Lugones (Asturias) e o Grupo Folklórico Estampas de México. A programación continuou o sábado coa celebración do Festival Folklórico Infantil. Villares puxo en valor o labor que o grupo Mistura desenvolve durante todo o ano na conservación e difusión do patrimonio cultural galego, así como a importancia de iniciativas coma este festival “para manter vivas as tradicións e dinamizar a vida social e cultural dos nosos concellos”.
A eucaristía, un dos actos centrais das festas patronais de Foz, continuou coa tradicional procesión e coa ofrenda floral en memoria das persoas falecidas no mar. A mandataria provincial formou parte da comitiva xunto a numerosos veciños e veciñas, visitantes, membros da corporación municipal e a pregoeira desta edición, María Nelle Castro Neira, focense moi vinculada ás festas desde a infancia.



