A xornalista Cristina Fallarás ven de editar “No publiques mi nombre. Testimonios contra la violencia sexual”, unha recompilación de testemuños de actos de violencia machista contra máis de tres mil homes, que previamente foron publicadas na rede social Instagram. Máis de tres mil homes que, como as súas denunciantes, non foron identificados de xeito persoal porque a finalidade pretendida non era o da investigación penal ou a orientación xurídica, senón garantir unha canle segura para a recollida da memoria da violencia machista contada polas propias mulleres que a sufriron.
Non faltaron críticas a esta iniciativa. Quizais a máis espallada sexa a de considerar que os lugares para presentar denuncias de violencia machista non é esta canle, senón os xulgados e oficinas policiais. Mais en moitos destes casos denúncianse violencias do tempo da primeira mocidade ou mesmo de cando nenas de mulleres hai tempo adultas. É dicir, condutas que non poden ser sancionadas penalmente por ter prescrito o correspondente delicto. Nutras circunstancias as relatoras anónimas non queren enfrontar un procedemento xudicial por razóns moi diversas e dignas de respecto. A canle artellada por Fallarás só atende a facer posíbel e segura a recollida de testemuños.
Outras críticas denuncian que, malia o anonimato de relatoras e denunciados, ás veces sería posíbel identificar concretamente a éstes no relato. Estas críticas salientan que estarían a ser xulgados pola opinión pública sen probas nin dereito de defensa. Mais estas persoas son titulares dun dereito constitucional á honra persoal que lles outorga accións penais e civís se consideran que foron caluniados, inxuriados ou vulnerados no dereito fundamental á devandita honra. No decurso deses procedementos xudiciais civís ou penais mesmo poderían instar medidas cautelares a respecto da difusión parcial do relato que lles poida atinxir. Xa que logo a comparanza cos procedementos inquisitoriais é ilóxica e desaquelada.
En moitas destas críticas latexa a mesma doutrina que cuestionou as medidas xudiciais especiais contra da violencia machista pola existencia de denuncias falsas. E si, si existen denuncias falsas (unha cada dez mil se atendemos ás denuncias, unha cada cen mil se só contamos as condenas) que xeran moita dor e desacougo nos inxustamente denunciados. Mais son moitísimas, moitísimas máis as denuncias de actos de violencia machista que non se presentan.
Velaí a necesidade de analisarmos os dados e o contexto e decidirmos se ollamos cara á lúa (como adoitan facer as persoas sabias ) ou cara o dedo. O traballo de Fallarás e das súas colaboradoras contribúe substancialmente a difundir a peor vulneración de dereitos humanos na Europa. Porque o que non pode ser nin nomeado nin relatado polas vítimas é moi difícil que poida existir na axenda pública.


















Castro destacou o labor da Asociación e o potencial da tradición do ferro como motor económico, social e cultural para Riotorto, subliñando a importancia de impulsar iniciativas que garantan futuro para estes oficios. A Deputación de Lugo mantén unha colaboración estable coa entidade, cunha achega de 14.000 euros. No marco deste apoio, a Asociación avanzou na documentación dos oficios do ferro, catalogando ferramentas, técnicas e a historia das antigas “ferrerías de monte”.
O responsable provincial destacou "o traballo realizado pola organización ao longo destes anos para consolidar unha proba deportiva de primeiro nivel, que atrae tanto deportistas do máximo nivel competitivo como participación popular"
O grupo teatral O Centiño de San Martiño (Foz) actuou este sábado en Marzán, convidado pola asociación veciñal Torques de Marzán. O local quedou pequeno ante a resposta do público: 73 persoas, un récord de asistencia para unha obra de teatro na parroquia. A comedia provocou constantes risas e un ambiente moi participativo. A iniciativa volve demostrar o valor de levar actividade cultural e teatro afeccionado ás parroquias e barrios, achegando propostas escénicas a lugares afastados dos grandes circuítos. O Centiño continuará a xira de “O Autobús” nas vindeiras semanas: Sábado 25 de abril: Vilaronte (Foz). Sábado 2 de maio: Casa da Cultura de Trabada
A xornada contou con degustación gratuíta de viños elaborados por adegas da contorna, unha cata comentada e un mercado de produtos gastronómicos locais, permitindo aos asistentes coñecer de primeira man a riqueza do produto de proximidade. O pregón desta edición correu a cargo de Alejandro Gándara, quen presentou o seu proxecto audiovisual 360 curvas, unha obra que reflexiona sobre a distancia entre A Fonsagrada e Lugo e sobre o conflito social e político asociado á perda da súa condición de cabeceira de comarca, no marco da loita contra a despoboación.
Haberá degustación diaria de ostras na carpa do porto. Concertos, showcookings, visitas guiadas e actividades mariñeiras. Lancha pola ría, exposición de maquetas e concurso fotográfico #somoslasostra2026, ademais propostas especiais en Acueo, La Casilla e Restaurante Peñalba.
A etapa, cun percorrido duns 150 quilómetros, partiu arredor das 11:30 horas e rematou en Barreiros, atravesando concellos como Xermade, Muras, Viveiro ou Foz. A proba reúne a equipos do ciclismo profesional internacional e sitúa a provincia de Lugo como escenario dunha das citas deportivas máis destacadas do calendario. O Goberno colabora no desenvolvemento da carreira a través das Forzas e Corpos de Seguridade do Estado, que velan polo correcto desenvolvemento da proba e pola seguridade de participantes e afeccionados.
A cita contará con charlas, obradoiros, concurso de fotografía e unha ampla zona expositiva. A feira será de acceso gratuíto e está pensada para gozar en familia.



