MEXAR NA RÚA E OUTRAS CARALLADAS
Teño moitos defectos. Un deles é que me gusta o pobo, vila ou cidade onde hai trinta e pico anos que vivo por decisión propia, tras longo debate familiar sen atender ao sentido crematístico, gústame a súa historia, os seus edificios, a súa xente, as súas tradicións, os seus olvidos históricos, e culturais… Por iso detesto aos que ensucian as rúas da súa cidade. E cabréame moito máis os que ensucian a miña.
Éme indiferente o que cada un faga na súa casa, de portas para dentro. Dáme igual se alguén quere comer pipas e tirar as cascas no seu salón; ou se lle apetece soltar un escupitaxo verde no medio do corredor; ou se tira as cabezas das sardiñas ao gato ou ao can, por certo ¿come un can as cabezas de sardiña?; coma se quere mexar no armario do seu cuarto. Pélama. Pero, na rúa, convívese con outras persoas e a algúns non nos gusta ver como outros a deixan feita unha merda, e nunca mellor dito
Desagrádame os porcos. Sexan de onde sexan. Aínda que, lamentablemente, levo anos constatando que tanto mouros como cristiáns, tiros e Troianos son porcos nos seus comportamentos cotiáns. Imaxino que, os galegos acostumados a vivir en aldeas, onde as rúas non están nin sequera asfaltadas, e a maioría das veces nin existen, por aquí chamábaselles congostras ou corredoiras, non son conscientes de canto ensucia un esgarro, unha goma de mascar, unha mexada de can -ou humana- ou o simple lixo descolocado e esnaquizado. Se é así, abondaría con educalos. E como, a base de hostias, se aprende todo moito antes, unhas cantas multas servirían como curso acelerado de civismo.
Teñen máis delito os porcos finos. Os da aldea poden escudarse en diferenzas culturais, pero os porcos de aquí merecerían ir ao cárcere. Cando escoito o típico vello, engarrando, camiñando como un péndulo invertido por culpa da artrose, arrefriado, co peito cargado e que fai “grgrgrhj, ¡ zup!”, non é que me sente mal . O certo e que me apetecería agarralo polo colo, axeonllarlle e obrigalo a tragar o que acaba de cuspir. Por certo eso ou cousas parecidas de comportamento cidadán fano tamén os novos, os menos novos, os estudados, políticos e demais tropa do carallo. Pero sei que iso tampouco estaría ben. Así que simplemente me cabreo, esperando que, algún día, un concelleiro de medio con collóns e si é concelleira, como no caso que me toca con ovarios se atreva a multar os peóns que emporcallan a rúa.



















Varios grupos participan en obradoiros de cestería na Devesa e de manualidades en Rinlo, Cinxe e As Anzas. A Área de Benestar Social, Saúde e Familia quere “potenciar deste xeito a convivencia e encher de propostas os locais sociais do noso concello e de entretemento ás persoas que viven nas parroquias de Ribadeo”.
A programación inclúe propostas variadas como cociña, manualidades, cestería, risoterapia, baile e poda, pensadas para ofrecer alternativas de lecer e fomentar un envellecemento activo entre a veciñanza. Desde o Concello destacan que as actividades “están a ter unha resposta moi positiva por parte dos veciños e veciñas”, o que demostra o interese por este tupo de propostas. Neste sentido, poñen en valor a importancia de promover este tipo de iniciativas, xa que “contribúen a promover un envellecemento activo e melloran a calidade de vida das persoas, xa que fomentan a participación social e serven como punto de encontro”.
O tráfico estará regulado por semáforos e está previsto que este venres rematen as obras.
O xurado profesional outorgou o primeiro premio ao Restaurante Ca Vitoriano por “El susurro del llagar”, seguido do Blanco Hotel Spa e de Los Olivos. No xurado popular, o triunfo foi para Los Olivos, acompañados no podio polo Novak Café e A Mar de Fondo. O Concello de Navia destacou o impacto do evento no dinamismo da vila e o papel clave da hostalaría como motor económico e turístico.
Fixoo no marco do Campionato Galego de Coctelería celebrado no Hostal dos Reis Católicos.
O presidente, José Manuel Gómez Puente, destacou o bo tempo e o reencontro do grupo nun percorrido de 22 km entre Pedrafita e Triacastela. A próxima etapa será o 1 de maio, entre Triacastela e Sarria, e xa está aberta a inscrición no teléfono 623 22 68 25.
Ás doce en punto, tres foguetes —un por cada palabra do nome oficial— foron lanzados desde O Castrodouro, capital histórica do termo municipal e orixe da localidade, pois alí, hai 806 anos, Afonso IX concedeu o título de vila e todo un distrito que administrar; episodio histórico do que deriva o nome do concello. Os veciños reunidos mostraron a súa satisfacción pola recuperación da denominación histórica, afirmando moitos deles que nunca deixaran de empregar o nome completo. Do mesmo xeito, os maiores agradeceron aos impulsores da iniciativa a restitución do topónimo que a historia legou ao municipio alfocés.



