DAS MEIGAS E DO SAN XOAN
A celebración do San Xoan xira en torno á noite meiga da véspera: a tradición das fogueiras, e canto arredor delas se produce relativo ás costumes, crencias e supersticións, forma parte de vellas prácticas enraizadas no pobo galego que perduran a través dos tempos, aínda que alguns usos dos devanceiros foron esmorecendo ó longo das xeracións.
As supersticións estaban presentes na vida cotiá, e os vellos mariñeiros non eran alleos ó fenómeno. Un amigo, escudriñador do pasado das nosas xentes, que atopa abondosa información, contounos cómo en tempos, antes de saír ó mar, os mariñeiros levaban as súas fillas, mociñas virxes, a mexar polos aparellos que naquela marea ían a utilizar; crían que tal rito lles melloraría a sorte.
Outro proceder era que, varadas pola noite as lanchas na ribeira, unha coñecida meiga, cunhas herbas na man, a modo de hisopo, bendecía a embarcación, ó tempo que decía :“Pescaria pola proa; pescaria pola popa; pescaria por babor; pescaria por estribor, avos de axudar o Noso Señor”.
A crencia nas meigas, e a soa dalgunha, facía que certa muller recibise a chona de tódalas lanchas: ninguén a negaba por temor a que a enmeigase; ou que os mariñeiros non pasasen coas redes por certa rúa na que vivía outra que, ademais, tiña fama de maléfica…
Pero por estas datas, aparte do vello ritual das fogueiras, con todo o seu simbolismo lúdico, máxico e embruxado, en Vilaronte celébrase festa, a romaría do San Xoan, patrono da parroquia; non sabemos dende cando, pero temos o testemuño de hai mais de cen anos: o “¡Guau… Guau!” de xullo de 1906, decía :“No nos metamos a averiguar si San Juan tiene o no perro. Son intimidades que no interesan a “¡Guau… Guau!”, aún tocándole de cerca por ley incontrastable de la raza. Nuestro ladrido de hoy refiérese a la romería que en honor de ese santo celebra el pueblo de Villaronte.
Una romería es siempre alegre, simboliza la vida del espíritu. Es verdad que no existe la romería típica de que nos hablan los viejos, pero aún queda algo: el amor a la fiesta. En ella, la mujer representa el papel más importante, y en la romería de San Juan las hubo bonitas de verdad, simpáticas, sugestivas… Otro de los encantos de la fiesta, otra de las notas alegres, y más que alegres, simbólicas, fue la gaita, la melodiosa, la tierna, la incomparable gaita gallega. ¿Y quién se resiste a la emoción cuando se percibe ese dulce bullicio que forman los trinos del punteiro, el repiquetear de las campanas, el estampido de los cohetes y el cantar hondo y sentido de las mozas? Regresamos de noche ya, una noche cálida de junio, y lo hicimos pensando en lo que habíamos visto, en aquella algazara sencilla, en aquella orgía inocente, nada más que alegre, en aquel reir y gozar espontáneo…”
Suso Fernández
Estes recitais, protagonizados por músicos da contorna, nunca defraudan. Sen grandes nomes internacionais, pero cunha sensibilidade musical exquisita, ofrecen sempre unha experiencia artística de gran calidade. Por iso, quen asista gozará dunha nova xornada dentro do Programa Adral, que a Xunta de Cofradías promove con tanto entusiasmo.
O Concello destaca a oportunidade que supón para impulsar a hostalaría local e felicita ás persoas galardoadas pola súa contribución á gastronomía asturiana.
Este texto é o froito de varios anos de investigación e convida profesionais da educación, terapeutas e persoas curiosas a descubrir como o traballo coa arxila libera traumas e favorece unha transformación persoal profunda. Ao remate do acto servirase un viño e un pequeno petisco.
A continuación, as persoas que desexen continuar a conversa e compartir un tempo de convivencia poderán anotarse á comida que se celebrará na Casa da Penela.
Pasados dez minutos das 15 horas deste martes, un particular alertou ao 112 Galicia dun coche envorcado fóra da vía en San Martiño de Ferreiros, Pol. Aconteceu no quilómetro 3 da LU-750, e a única persoa implicada permanecía atrapada no interior. De inmediato, desde o Centro Integrado de Atención ás Emerxencias activouse un operativo no que participaron Urxencias Sanitarias de Galicia-061, os Bombeiros de Vilalba, a Garda Civil de Tráfico e os servizos de mantemento da estrada. Os bombeiros actuaron para liberar á persoa, que foi evacuada en ambulancia polos profesionais sanitarios desprazados ata o lugar.
Unha comedia orientada para público infantil escrita e dirixida por Bea Campos. Hora: 18h.
O investigador achegarase a Ribadeo para falar sobre Urraca, considerada por moitos a emperatriz de todos os galegos e galegas. A entidade xa coñece o bo facer de Picallo, pois en anteriores ocasións participou como ilustrador nas presentacións das novelas Ao sur da liberdade e Entre a vontade e o destino, de Xosé Henrique Costas, deixando unha excelente impresión. Nesta ocasión, o público poderá escoitar ao Picallo historiador, que achegará novos datos sobre o reino de Galiza, unha realidade histórica que durante anos permaneceu agochada e que hoxe se recupera grazas a publicacións e investigacións como a súa.
