“Como a meniña tola,/ que sae por vez primeira/, con dengue e muradana,/ para a festa do lugar; /así, xentil e aposta,/ vai vindo a primaveira,/guirnalda de craveles, verquendo ó seu pasar…” do poema A primaveira, de M. Curros Enriquez.
O rei da primavera é o mes de maio, nome que procede de Maia, nai de Mercurio, deus que representa o trunfo da vexetación, o mes das flores. En maio remátase de sementa-lo millo e, cando se facía na última finca dunha casa poñíase no medio, cravada, unha gran rama de xesta en flor: era poñer o ramo ó maio. O mes era saudado pola galanura das súas flores: “velaí ven o maio cargado de flores; detrás ven san Xoan que as trae mellores…”
Entramos en maio: é tempo de sol, necesario da auga da chuvia que empuxa o paso da flor ó froito…
A maio refírense unha chea de refráns e ditos referidos á bondade da auga esperada como auga de maio, dise cando se anhela algo. Acontece a apoteoses florido da vida; escoitanse os últimos cantos do cuco e os primeiros do grilo, pregoeiros do tempo claro, bó agoiro entre as xentes do rural: significa amor, fartura, bó tempo. Comezan as festas do ramo florido. A flor como insignia de vida, porque no ciclo será froito e novamente semente. Os maios son unhas das festas mais populares do ciclo anual. Aproveitando os froitos que da a natureza, apréciase a creatividade das xentes nas composicións frorais, ou nas coplas que acompañan ós maios, fundamentais na escenificación da celebración, de orixe prehistórico, cubertos de polas e adornados con flores e vexetación.
Maio é o mes do amor; o mes verde e florido. Amor, vexetación e festas interrelaciónanse entre sí: “ Ahí ven o maio, florido e galán/ tódalas rapazas amores lle dan” (A. Cunqueiro); festas e ritos que sempre se acompañan con cánticos e coplas, xeralmente de carácter irónico, das que a literatura popular garda numerosos exemplos. En Galicia os maios teñen a súa mais xenuina representación en Ourense.
Aquí ven o maio/ puxéronse á porta/ cantándome os nenos;/ e os puchos furados/ pra mín extendendo/ pedíronme crocas/ dos meus castiñeiros/. Pasai , rapaciños,/calados e quedos;/ que polo de hoxe/ que darvos non teño;/ eu son vo-lo probe do pobo galego:/ ¡pra min non hai maio, / para sempre é inverno!… ¿Queredes castañas dos meus castiñeiros?… Cantádeme un maio/ sen bruxas nen demos/ usuras nen preitos/ sen quintas nen portas,/ nen foros, nen cregos…./. Manuel Curros Enriquez: O MAIO.
Esta actividade, organizada polo Concello de Lourenzá, será na praza César Chavarría Pacio e haberá tres funcións: ás 13:00, ás 18:30 e ás 20:00 horas. A entrada é de balde por orde de chegada ata completar aforo. A alcaldesa de Lourenzá, Rocío López, destaca que “a maxia é unha desas propostas que sempre ten unha acollida moi especial en Lourenzá. Gusta aos pequenos, pero tamén consegue sorprender e ilusionar aos maiores, converténdose nun plan perfecto para gozar en familia”.
Xunto a autoridades locais, destacou a importancia de preservar as tradicións e lembrou que a Deputación destinou este ano 400.000 € ao Concello para servizos básicos. A festa, creada en 1992 e impulsada pola Asociación de Amigos da Malla, busca recuperar e poñer en valor este oficio tradicional. A programación incluíu documental, obradoiros, música, exposicións de maquinaria antiga e actividades para nenos.
Ata a Cedofestiña, que tivo lugar onte no Pazo de Cedofeita, se achegaron o alcalde, Dani Vega, e a concelleira de Cultura, Begoña Sanjurjo. O Concello colaborou unha edición máis coas Vacas Fracas.
Con motivo desta data tan especial, o alcalde Demetrio Salgueiro, xunto ás concelleiras Tamara Soto e Mª Dolores Meitín, visitouna para felicitala persoalmente e compartir con ela unha celebración tan emotiva. O Concello destacou a alegría e o orgullo que supón chegar ao século de vida e trasladoulle os seus parabéns, desexándolle saúde, felicidade e moitos máis anos rodeada dos seus seres queridos.
A clientela aproveitou esta cita para facerse con artigos de tempada a prezos moi interesantes. É a segunda vez neste mes de agosto que se celebrou o Comercio na Rúa en Ribadeo. Para a organización desta campaña Acisa contou coa colaboración do Concello de Ribadeo, Comercio Galego e Xunta de Galicia.
Villares visitou a exposición fotográfica dedicada a Calvo-Sotelo, instalada na praza de Pancho Maseda, que forma parte do programa conmemorativo do centenario. A mostra reúne unha selección de imaxes seleccionadas pola propia familia do expresidente para achegar á cidadanía diferentes momentos da súa traxectoria persoal e política. A conmemoración, que se estende ao longo de todo 2026, busca poñer en valor a figura de Calvo-Sotelo e a súa relación con Ribadeo, onde deixou unha importante pegada vinculada, entre outras cuestións, ao impulso de infraestruturas.
Durante case dúas horas desenvolveuse unha conversa aberta arredor do mundo do espírito e do contido da obra, nun encontro ao que asistiu un grupo numeroso de persoas dispostas non só a escoitar, senón tamén a dialogar e compartir reflexións. Tras a intervención inicial de Pepe Peinó como responsable do proxecto, tomou a palabra o escritor Lionel Rexes, quen achegou novas perspectivas antes de abrir o debate ao público. As opinións, argumentos e matices sobre relixión, espiritualidade, Deus e os valores que sustentan a convivencia foron enchendo o espazo nun ambiente participativo e respectuoso, no que as diferenzas quedaron en segundo plano fronte á forza do diálogo, a solidariedade e o afecto.
