SAN CIBRAO .- A asociación de nais e pais de alumnos do colexio Mestre Rivera Casas de San Cibrao, Cervo, redactou unha carta na que piden “que o noso colexio, o colexio de todos, herdeiro da antiga e céntrica escola unitaria onde hoxe está o Museo do Mar, o colexio ao que a maioría dos nenos en idade escolar poden ir ou volver del comodamente andando acompañados dos seus papás, irmáns ou avós, non desapareza”. A ANPA do centro afirma que quere recoller o espírito comisión pro instituto de San Cibrao e pide aos veciños “alzar as vosas voces, altas e claras para dicir: non é xusto que o Rivera Casas deixe de existir”.
CARTA A NUESTROS VECINOS DE SAN CIPRIÁN
El espíritu de la Comisión Pro-Instituto.
Al inicio de los años 90, el Gobierno de la Xunta le comunicó al ayuntamiento de Cervo que ofertase los terrenos para la construcción de un instituto en San Ciprián. El ayuntamiento propuso unos terrenos en Galdín, situados un poco antes de donde está el colegio.
A partir de ese momento, cuando se tiene conocimiento que el Ayuntamiento de Cervo le ofertaría a la Xunta de Galicia los terrenos de Galdín, cuando se forma la Comisión Pro-Instituto de San Ciprián, integrada por personas particulares, asociaciones, colectivos, etc.
Esta comisión, muy acertadamente, se opone a que el instituto se construya en Galdín, argumentando que esa situación no era la idónea, pues estaba alejado de la mayoría de los hogares de los que iban a ser sus beneficiarios, los chicos y chicas de San Ciprián, y por consiguiente, necesitarían ser transportados o, si iban andando, el trayecto sería largo y peligroso.
Pronto, muchas voces se alzaron a favor de la postura de la comisión, ciertamente el sitio no era el más acertado. Había que buscar un lugar para construir el instituto, un lugar lo más céntrico posible, para que la mayoría de los alumnos que asistirían a sus clases lo hiciesen a pie cómodamente.
Es, gracias a estos hombres y mujeres de aquella comisión, que fueron capaces de que el pueblo alzase su voz, e incluso hiciese donativos para la compra de los terrenos, por lo que hoy está el instituto en San Ciprián y no en Galdín, bastante céntrico, al lado de las instalaciones deportivas, del centro de salud, de la estación de FEVE. Es reconfortante ver a sus alumnos como acuden a sus clases andando. Como, gracias a su ubicación no causa trastornos a las familias, cumpliendo una función social y proporcionando calidad de vida, gracias todo ello a que es un instituto próximo a los vecinos.
Los padres y madres del CEIP Rivera Casás queremos recoger ese espíritu, alzarnos en contra de lo que no es justo, que nuestro colegio, el colegio de todos, heredero de la antigua y céntrica escuela unitaria donde hoy está el Museo del Mar, el colegio al que la mayoría de los niños en edad escolar pueden ir o volver de él cómodamente andando acompañados de sus papás, hermanos o abuelos, no desaparezca
Aquellos que formaron parte de la comisión Pro-Instituto, y en general todo el pueblo de San Ciprian, se sienten orgullosos de ver como sus hijos y nietos disfrutan de un instituto muy accesible y cercano.
Nosotros también queremos sentir lo mismo, por eso os pedimos: Alzar vuestras voces, altas y claras para decir: no es justo que el Rivera Casas deje de existir.
En breve plazo de tiempo, os informaremos de cuáles son nuestras razones, las de índole legal y también las de índole no legal, las del sentido común.
Gracias por el apoyo que durante estos cinco años pasados nos habéis dado. Recibir un abrazo muy fuerte de los padres y madres de los niños y niñas del Rivera Casás. Vuestros siempre.
En San Ciprián a, 14 de julio de 2009
ANPA DO CEIP “MESTRE RIVERA CASÁS”





















No acto impuxéronlles o birrete e entregáronlles diploma e orla. Despois cantaron unha canción para as familias asistentes. Houbo moitos aplausos e algunhas lágrimas de emoción.
A presidenta do Consello da Cultura Galega, Rosario Álvarez, destacou o carácter participativo da iniciativa, organizada xunto á Xunta e co apoio do Concello. O director xeral de Cultura, Anxo Lorenzo, puxo en valor o traballo colectivo e a implicación das novas xeracións. O concerto estivo dirixido por Maximino Zumalave, coa formación Hércules Brass e Rosa Aneiros como mantedora. Ademais, anunciouse que a próxima edición estará dedicada a Xosé Neira Vilas.
O vendedor da ONCE Daniel José López Legaspi foi quen levou a sorte ao municipio desde o seu posto de venda situado na Praza Maior.
Trátase dun programa de actividades para a infancia e a mocidade que se desenvolverá en xullo e agosto con propostas educativas, deportivas e culturais pensadas para facilitar a conciliación familiar. A oferta inclúe ludoteca, talleres creativos e tecnolóxicos, deporte, contacontos e eventos comunitarios como o Mercado Infantil Solidario ou o Carnaval de Verano. As inscricións realizaranse do 1 ao 15 de xuño no Concello, con prioridade para menores empadroados. O programa reforza o compromiso municipal co apoio ás familias e cun verán activo e accesible para a mocidade do concello.
A comunidade educativa convida especialmente a antigos alumnos, mestres e familias a participar nesta xornada de reencontros e lembranzas.
A festa incorporou unha mesa doce decorada con temática de faros e unha sesión de coctelería dedicada á elaboración de vermús. As persoas asistentes recibiron ademais un detalle conmemorativo: unha botella de aceite de oliva virxe extra de Oleonavas, en homenaxe ás raíces familiares do propietario. O evento incluíu numerosos sorteos grazas á colaboración de diferentes empresas, con premios como comidas en O Noso Lar, na Bodega de Ana ou no Restaurante Nito, ademais de licores, paletillas e circuítos termais. Para esta ocasión preparouse tamén unha carta especial con táboas de carne e instalouse un mural conmemorativo no local. O establecemento agradeceu a fidelidade da clientela e o apoio da veciñanza ao longo desta década, fundamentais para acadar este aniversario tan significativo.
Tras máis de vinte anos dedicada ao debuxo científico, expón desde 2013 e a súa pintura, definida pola crítica como expresiva, colorista e próxima ao surrealismo, chegou xa a numerosos países europeos e americanos. 



