Enfermos de mentira

Isto é un inglés, un alemán e un español que están nun bar.
Vai o inglés e di:
– Mirade, ese de aí non é Xesús, míralle coa súa barba, a súa túnica, todo, que se, que é o mesías .
Vai, achégase e dille
– Verdade que es Xesús?
– Se pero non llo digas a ninguén.
Entón dille o inglés:
– De pequeno rompinme o xeonllo, pódesmo curar.
Vai Xesús ponlle a man e cúrao.
Logo o inglés cóntallo ao alemán e ao español. Vai o alemán e dille:
– Díxome o meu amigo o inglés que eres Xesús. Teño un ollo de cristal pódesmo curar?.
Vai Xesús, ponlle a man e cúrao. Entón Xesús cría que o español non tardaría en ir pero pasaba o tempo e non chegaba. Xesús morto de curiosidade achégase e dille:
– Por que non me pides que che cure algo?
E o español di :
– Ao min nin me toques que estou de baixa.

Segundo unha enquisa europea feita pola Comunidade Europea, os españois son os que máis finxen enfermidades para collerse unha baixa e non ir a traballar. En concreto, o 22% dos entrevistados españois recoñeceu que na última baixa que se colleron finxiron estar enfermos. A porcentaxe é lixeiramente inferior en Irlanda e o Reino Unido (21%) e en Holanda (20%). Os que menos falsifican as súas baixas son os daneses (4%) e os noruegueses (10%). A media a nivel europeo é do 15% de baixas por incapacidade sen existir motivo.

En toda Europa pérdense en falsas enfermidades, máis  de 800 millóns de días enfermos  cada ano, e se se asume que o día medio do traballo ten 8 horas de longo, a práctica da enfermidade que se finxe para evitar o traballo, está custando a patróns preto de mil millóns de horas de traballo humano perdidas.

Que multiplicadas polo custo de salario medio das baixas por enfermidade para os patróns trae o custo total a un 40 mil millóns.

Isto a o parecer aumentou extraordinariamente con motivo do mundial.Espérase que o número de sickies este ano aumente con moita xente que tarda tempo de traballo para mirar o mundial.
A crise económica que nos abasalla probablemente o número de días de baixas por falsas enfermidades , o medo a perder o “chollo” parece que e a cousa principal .

Pero a todo isto ¿Quen firma tantas baixas ficticias? Os médicos,- non todos -, a o parecer, en isto tamén existen crases, uns son reticentes a fomentar o chanchullo e teñen sona de non dar baixas sen ton nin son, pero outros, por o contrario firman todo o que lles pide o pretendido paciente sen mirar nin rechistar.

¿E quen controla a eses médicos firmóns e pouco éticos? En teoria e a inspección médica que son outros médicos, precisamente o que na practica significa que a cousa estea como está.

Otero Regal