Para entendermos o proceso que se desenvolve dende hai case dous anos no Consello de Ministros de Asuntos Xerais da UE a respecto da oficialidade do galego, catalán e euskera nas institucións europeas, cómpre entendermos o réxime lingüístico operante na UE e o xeito no que se integrou no 1986 nas Comunidades Europeas (precedentes da UE actual) o Estado español.
O Tratado de Funcionamento da UE dispón que o réxime lingúistico da mesma ha de se fixar nun Regulamento aprobado por unanimidade de todos os Estados Membros (EM). O Regulamento é o 1/1958, que fixou como linguas oficiais daquelas Comunidades Europeas dos seis EM fundadores (Francia, Italia, Alemaña e os do Benelux) o francés (oficial tamén na Bélxica francófona e Bruxelas), alemán (oficial tamén en Luxemburgo) , italiano e mailo neerlandés (oficial na Bélxica flamenga e en Bruxelas e nos Países Baixos). Os EM que ingresaron, daquel 1958 en diante (o Estado español e mais a República portuguesa no 1986) negociaron cadanseu Tratado de adhesión que determinaba a oficialidade de cadansúa/s lingua/s oficial/is.
E velaí o conflito. No 1985 o Estado español adheriu ás Comunidades Europeas dende a manifestación de posuír unha única lingua oficial de Estado, malia que na altura catalán, euskera e galego eran xa oficiais tamén na Catalunya, País Valenciá, les Illes, Nafarroa, Euskadi e Galicia. Cando algúns EM amosan dende setembro de 2023 dúbidas xurídicas a respecto da oficialización do galego, catalán e euskera refírense á necesidade de mudar substanciamente o Regulamento 1/1958 a respecto da única oficlalidade do castelán no conxunto do Estado dende o 01.01.1986. É dicir, algúns EM veñen dicir que o problema do veto á oficialidade do galego na UE nace, precisamente, da vontade estatal española manifestada no seu Tratado de Adhesión de 1985. Neste senso, o Regulamento europeo dispón que o uso das linguas oficiais dun EM no que haxa máis dunha lingua oficial regúlase polo Dereito interno dese mesmo EM. É dicir, a conclusión ven sendo: “…o galego pode que non sexa oficial na UE porque constitucionalmente non é oficial no conxunto do Estado español…”
Mais xa no 2005 o galego, canda o catalán e euskera, acadou certo estatuto de lingua de uso europeo, malia que non a oficialidade do Regulamento 1/58. Xa que logo é evidente a grande conveniencia, cando non a necesidade de acadar de feito a oficialidade do galego en Madrid e Bruxelas, mentres non sexa posíbel unha modificación do artigo 3 da Constitución do Estado que recoñeza a cooficialidade e igualdade lingüística do castelán, galego, euskera e catalán para o conxunto do Estado.
No 1986 o Estado español díxolle aos socios europeos que o seu non era o caso do plurilingüísmo de Bélxica, Suiza, Malta ou Irlanda. Mais os progresos acadados na UE polo galego como lingua de uso no Comité das Rexións, o Valedor do Pobo ou como lingua oficial para que calquera cidadán/á poida facer propostas e pedimentos e recibir respostas aos mesmos, canda a admisión do galego como lingua oficial no Senado, no Congreso e, no que atinxe á Administración de Xustiza, no Tribunal Supremo (TS) e na chamada “Audiencia Nacional”(AN) reforza a posibilidade de que a nosa lingua ingrese na oficialidade europea a medio da excepción, xa debullada, da admisión da oficialidade plurilingüe dende o Dereito estatal, recoñecida no propio Regulamento 1/1958.
No expediente presentado polo Goberno do Estado perante ao Consello de Ministros europeo xustifícase unha cooficialidade do galego no Estado de máis de 40 anos na Galicia, mais tamén a súa presenza nas institucións europeas dende hai máis de 20 anos e máis a súa oficialidade no Congreso, no Senado, no TS e na AN. É dicir, preséntase perante a UE unha cooficialidade global do galego na UE.
Este 18-X os ministros europeos tiveron de diante, canda este alicerzamento normativo, a reivindicación da oficialidade europea do galego, catalán e euskera das universidades todas de Catalunya, Euskadi e Galicia, dos presidentes de Catalunya e Euskadi e, no atinxente ao noso país, das alcaldesas de Compostela e da Coruña e dos alcaldes de Lugo, Pontevedra e Vigo, canda os presidentes das Deputacións coruñesa e luguesa e os líderes dos sindicatos todos. Faltou a sinatura do presidente deste país, malia ser requirido polos presidentes catalán e vasco, polas demais forzas políticas galegas e polos principais representantes da sociedade civil. Velaí, pois, unha traizón incomprensíbel do presidente Rueda ao galego, ao autogoberno, ao país e ao noso benestar e prosperidade dun presidente que preferiu subalternizar os intereses de Galicia aos do PP estatal. Que preferiu atender os intereses do centralismo e do supremacismo españois denantes que cumprir co supremo interese de Galicia, como prometeu no Pazo do Hórreo hai pouco mais dun ano.
Baixo o título Memoria de mariñáns. Unha crónica da emigración da Mariña, o xornalista e investigador Martín Fernández Vizoso ofrecerá unha intervención centrada nas historias e vivencias dos emigrantes da comarca, ilustrando o fenómeno migratorio que marcou a vida de moitas familias ao longo do século XX. O evento inclúe tamén unha imaxe histórica de mariñáns retornados de América nos anos 30, que serve de fío visual para contextualizar esta realidade.
O prólogo é da profesora de Debuxo Camino Casabella Pumares, artista con raíces no Alfoz do Castrodouro, que participará na presentación xunto ao presidente do colectivo. Cinco dos pintores estarán presentes no acto, xa que Alaxe faleceu hai tres anos. A portada do caderno é obra do ilustrador Xosé Blanco. O evento celebrarase o sábado 8 de agosto ás 20:00 horas no castelo do Castrodouro, en Alfoz do Castrodouro.
En total foron ofertadas preto de 80 prazas de surf, piragüismo e vela, destinadas a nenas e nenos con idades comprendidas entre os 9 e os 15 anos. As escolas desenvolvéronse en diferentes quendas nos meses de xuño e xullo. O concelleiro de Deportes, Francisco José Silvent, subliñou “a importante participación da rapazada ribadense nas escolas deportivas de verán, que organizamos desde o Concello de Ribadeo coa axuda dos clubs que as impartiron. Queremos agradecer ás familias a confianza depositada nas nosas actividades, que lles serviron aos asistentes para practicar deporte na auga e para pasar uns días aprendendo e perfeccionando técnicas”.
No encontro mantido na sede da delegación territorial da Xunta en Lugo, no que tamén estivo o director territorial da Consellería, Marco Antonio Fernández Piñeiro. abordáronse liñas de cooperación para a mellora de Infraestruturas e de seguridade viaria, de interese para este municipio. O departamento que dirixe M. Allegue segue prestando apoio aos municipios para executar actuacións que contribúan a mellorar a calidade de vida da veciñanza e a reforzar a competitividade económica.
Xa se poden ver auténticas "artistadas", todas coas serea como protagonista, enchendo o ambiente desa creatividade tan propia da celebración.
O corte estará vixente entre as 00:00 e as 05:00 horas da madrugada do venres 7 ao sábado 8 de agosto, co obxectivo de garantir a seguridade das persoas asistentes e o correcto desenvolvemento do evento, que terá lugar nos Xardíns Noriega Varela. Desde o Concello de Viveiro solicítase a colaboración da veciñanza e das persoas condutoras, recomendando planificar os desprazamentos con antelación e utilizar itinerarios alternativos durante o tempo que permaneza vixente esta restrición.
No Campo de Fútbol de As Valgas poderanse ver desde as 21.30 horas as actuacións de Netos de Bandim, chegados desde Guinea Bissau; da Philippine Performing Arts Company, das Filipinas; e do grupo anfitrión O Arco da Vella. Un encontro único de culturas, ritmos e emocións que promete unha noite inesquecible.
