O que segue esta referido a Ribadeo, no que indican os datos concretos. Mais estimo que hai abondos outros lugares que en calquera momento poden seguir camiños semellantes, no caso de que non estean xa transitando por eles. Ti que les poderás xulgar.
O principal lugar de ocio público no centro do pobo de Ribadeo é un parque, ‘o parque’, ou, se se lle pregunta á xente de máis idade, aínda ‘o campo’, o que sería o antigo campo da feira do pobo. Ese parque leva moitos anos partido en dous, despois de recoller historicamente un camiño polo medio do ‘campo’ e trazados dos anos trinta do século pasado. As dúas partes son nomeadas como ‘Parque de San Francisco’ e ‘Praza de España’. No de San Francisco, o máis próximo á igrexa, o quiosco da música e os xogos dos máis pequenos son os que dominan, limitados por dúas amplas avenidas e edificios públicos. Na outra zona, as avenidas con árbores encadran á súa beira algúns elementos singulares. Ben, é un dicir. Este verán, as avenidas protexidas polas árbores para o desfrute e paseo deixaron lugar a tenderetes varios boa parte, senón a meirande, dos días. A maior, segundo a tendencia ó medre dos últimos anos. E a última polo momento, cun ‘Mercado do camiño’ xestionado por unha empresa privada a proveito das festas e do concello, segundo os carteis. A outra zona, a de San Francisco, tivo tamén acubillada algunha montaxe. De feito, agora mesmo que escribo, aínda mediados de agosto, e parece que ata mediados de setembro (é dicir, cousa dun mes de xeito continuado) unha parte dela pasou a estar ocupada por un inchable, primeiro, e logo, de xeito inmediato, tamén por outras atraccións. Sen descartar aínda novas incorporacións, novas ‘casetas de actividades’.
Visto o visto, a xente do pobo quédase sen parque ós poucos. Pode que, para ir adiantando, xurdira hai algún tempo a brillante idea de cortar algunhas árbores e así ir despexando o terreo. Unha idea polo momento desbotada despois das protestas e presión da xente; para simplificar, chámalles ‘veciños’, ‘nativos’ ou ‘locais’. E unha idea que parece encamiñada a que a ‘praza’ sexa unha praza con dominio do asfalto, formigón ou semellante. A facer obras, deixar sitio chiringuitizable, desafiuzar ós maiores que por alí procuran acubillo e ós nenos que se van quedando sen espazo para compartir. E ruído: cada chiringuito ven acompañado da súa cota sonora, é cousa sabida de todos e exercida coa displicencia de quen debería ter conta da tranquilidade e en xeral do benestar dos veciños.
O parque, como símbolo particular da conversión dun pobo en parque temático en canto nos despistemos… Exemplos ó largo da xeografía abundan, dende os emblemáticos, moi citados de Venecia que expulsa ós veciños, a Barcelona con algún barrio invivible ou o Santiago da zona vella deshabitada, a outros menos coñecidos e con outras características polo seu moito máis pequeno tamaño. Mentres, Ribadeo fai o imposible por seguir o camiño.
Ocorreu pasadas as 15:30 horas. Un traballador tivo que ser evacuado ao hospital logo de caerlle o tronco dunha árbore enriba mentres realizaba tarefas no monte en Cervo. Aínda que estaba liberado e consciente, precisaba asistencia sanitaria. Os profesionais de Urxencias Sanitarias de Galicia-061 trasladárono finalmente ao Hospital de Burela. Neste operativo tamén participaron a Garda Civil e a Policía Local de Cervo.
Subliñou o traballo colectivo, o papel do voluntariado e a participación de arredor de mil corredores. Tamén puxo en valor o impacto económico e social da proba e o apoio institucional que permite o seu crecemento, incluída a difusión en streaming que levou a CAMOVI e a Viveiro a todo o mundo.
O presidente, José Manuel Gómez Puente, destacou o bo tempo e o reencontro do grupo nun percorrido de 22 km entre Pedrafita e Triacastela. A próxima etapa será o 1 de maio, entre Triacastela e Sarria, e xa está aberta a inscrición no teléfono 623 22 68 25.
Ás doce en punto, tres foguetes —un por cada palabra do nome oficial— foron lanzados desde O Castrodouro, capital histórica do termo municipal e orixe da localidade, pois alí, hai 806 anos, Afonso IX concedeu o título de vila e todo un distrito que administrar; episodio histórico do que deriva o nome do concello. Os veciños reunidos mostraron a súa satisfacción pola recuperación da denominación histórica, afirmando moitos deles que nunca deixaran de empregar o nome completo. Do mesmo xeito, os maiores agradeceron aos impulsores da iniciativa a restitución do topónimo que a historia legou ao municipio alfocés.
Viveiro, 20 de abril, 2026. A proba volveu converter Viveiro nun punto destacado do deporte e da convivencia, ademais de supoñer un impulso económico para o municipio. María Loureiro destacou que a Camovi “é un exemplo de colaboración e esforzo colectivo, que sitúa Viveiro no mapa e dinamiza a economía local”. O Partido Socialista lembra o seu apoio histórico á carreira e reafirma o seu compromiso para seguir contribuíndo ao seu crecemento. O PSOE agradece tamén á veciñanza a súa acollida e implicación, fundamentais para que o evento continúe medrando ano tras ano.
Castro destacou o labor da Asociación e o potencial da tradición do ferro como motor económico, social e cultural para Riotorto, subliñando a importancia de impulsar iniciativas que garantan futuro para estes oficios. A Deputación de Lugo mantén unha colaboración estable coa entidade, cunha achega de 14.000 euros. No marco deste apoio, a Asociación avanzou na documentación dos oficios do ferro, catalogando ferramentas, técnicas e a historia das antigas “ferrerías de monte”.
O responsable provincial destacou "o traballo realizado pola organización ao longo destes anos para consolidar unha proba deportiva de primeiro nivel, que atrae tanto deportistas do máximo nivel competitivo como participación popular"
