Mogo acusa a Serrano de construír un “relato victimista” para ocultar erros e manipulacións

Madrid, 1 de marzo, 2026. O senador socialista César Mogo afirma que “os senadores do PP de Lugo entran en ebulición cada vez que se lles responden as mentiras e manipulacións que difunden semanalmente, amparándose na impunidade que lles dá a maioría absoluta do PP no Senado”.

Mogo considera “todo un achado dialéctico” que o senador popular José Manuel Barreiro Serrano pretenda desmentir as críticas recorrendo, ao seu xuízo, a novas falsidades. Sinala como exemplo que Serrano asegure que el non visita a provincia, cando —di— calquera pode comprobar que o fai semanalmente, percorrendo mesmo máis quilómetros de norte a sur que o propio senador popular. Engade tamén que Serrano lle atribúe ter dito que o incremento en infraestruturas é do 87%, cando esa cifra se refería unicamente a conservación e seguridade viaria. Mogo critica igualmente que o senador do PP insista en vincular o estado das estradas cos accidentes na rede viaria estatal, algo que —afirma— demostra que nin sequera leu a extensa resposta que o Ministerio deu á súa propia pregunta.

O senador socialista considera comprensible que a Serrano lle moleste o seu apoio ao presidente do Goberno e engade que, no terreo de aplaudir aos respectivos líderes políticos, “xoga con vantaxe”.

Mogo asegura que o senador popular se equivoca se pretende acalalo nas súas denuncias. Afirma que os senadores da dereita lucense “minten reiteradamente, manipulan o sentido das respostas que lles remite o Goberno e acumulan unha longa lista de erros”, da que di levar boa conta e estar disposto a relatar cando sexa preciso. O resto das afirmacións de Serrano, segundo Mogo, non serían máis que “un relato victimista, nivel telenovela, que pretende ocultar que os senadores do PP de Lugo teñen o gatillo fácil para acusar sen fundamento, pero a pel moi sensible cando reciben resposta”.

Conclúe asegurando que seguirá “poñendo o dedo na chaga até o último día da lexislatura, porque os lucenses teñen dereito a coñecer o que fan quen os representan”. E remata lembrando que este é o sentido profundo do debate democrático: “que as mentiras parezan mentiras, como di a canción”.