Non hai tanto tempo aínda que lin ‘Homenaje a Cataluña’ (é dicir, a tradución castelá da obra de G. Orwell). A verdade, pensei que ía ser outra cousa, pero aínda así, gustoume ó tempo que me deu unha visión que non tiña sobre o ambiente de guerra naqueles anos convulsos da guerra civil, en particular en Cataluña.
Volvín lembrar o tema hoxe mesmo a conto dunha editorial nun diario editado en Galicia, que non en galego, no que, unha vez máis na liña do xornal, fai un ataque a certos partidos cebándose no corpo do estado cunha editorial precisamente con ese título, ataque ó estado de dereito.
Hai tempo que veño lendo o xornal -en xeral, os xornais, non só unha cabeceira- como exercicio mental. Tentando separar os feitos das opinións vertidas como feitos a través de diversos métodos, entre os que non está a vontade de presentar as cousas de xeito obxectivo nin o presentalas dun xeito completo que de lugar á creación dunha interpretación independente. Na mesma liña, tamén veño observando dende hai máis de trinta anos a deriva da prensa a nivel estatal. Digo, hai máis de trinta anos porque hai algo menos dese tempo lembro ter participado nun pequeno coloquio con xente doutros países onde aínda gababa o nivel da prensa en España, mesmo axustando que cría que xa comezara un certo declive.
O caso é que debera ser raro e vergonzante o ataque a unha lei que aínda non se presentou e da que pouco se sabe, co argumento de que é ilegal, ó tempo ó que se ataca a quen a promove, polo feito e promovela, como se se tratara de delincuentes collidos in fraganti. No tempo transcorrido dende o comezo deses ataques, deu voltas, ten informes de legalidade, apoio explícito ou implícito de diversas instancias, pero segue a ser atacada máis ou menos nos mesmos termos: lei ilegal impulsada por delincuentes. Pouco importa, do mesmo xeito que pouco parece importar tratar a xente que protesta como se fosen terroristas nunha lei que xa ten un decenio de coacción ó pobo.
Como dicía, volvín a lembrar a obra de Orwell a conta de todos os ataques a Cataluña co enunciado de ‘defensa de España’, no que resulta ser un ataque a unha parte do estado para tentar manter unha idea hexemónica dese mesmo estado que se di defender.
Non o entendo. Non entendo a escalada de agravios, moitos deles entendidos como tales só por privilexiados que negan eses privilexios ó resto, o motivo do agravio. Por certo, algo compartido por ambos bandos, ou peor, por ambas bandas.
Ás doce en punto, tres foguetes —un por cada palabra do nome oficial— foron lanzados desde O Castrodouro, capital histórica do termo municipal e orixe da localidade, pois alí, hai 806 anos, Afonso IX concedeu o título de vila e todo un distrito que administrar; episodio histórico do que deriva o nome do concello. Os veciños reunidos mostraron a súa satisfacción pola recuperación da denominación histórica, afirmando moitos deles que nunca deixaran de empregar o nome completo. Do mesmo xeito, os maiores agradeceron aos impulsores da iniciativa a restitución do topónimo que a historia legou ao municipio alfocés.
Viveiro, 20 de abril, 2026. A proba volveu converter Viveiro nun punto destacado do deporte e da convivencia, ademais de supoñer un impulso económico para o municipio. María Loureiro destacou que a Camovi “é un exemplo de colaboración e esforzo colectivo, que sitúa Viveiro no mapa e dinamiza a economía local”. O Partido Socialista lembra o seu apoio histórico á carreira e reafirma o seu compromiso para seguir contribuíndo ao seu crecemento. O PSOE agradece tamén á veciñanza a súa acollida e implicación, fundamentais para que o evento continúe medrando ano tras ano.
Castro destacou o labor da Asociación e o potencial da tradición do ferro como motor económico, social e cultural para Riotorto, subliñando a importancia de impulsar iniciativas que garantan futuro para estes oficios. A Deputación de Lugo mantén unha colaboración estable coa entidade, cunha achega de 14.000 euros. No marco deste apoio, a Asociación avanzou na documentación dos oficios do ferro, catalogando ferramentas, técnicas e a historia das antigas “ferrerías de monte”.
O responsable provincial destacou "o traballo realizado pola organización ao longo destes anos para consolidar unha proba deportiva de primeiro nivel, que atrae tanto deportistas do máximo nivel competitivo como participación popular"
O grupo teatral O Centiño de San Martiño (Foz) actuou este sábado en Marzán, convidado pola asociación veciñal Torques de Marzán. O local quedou pequeno ante a resposta do público: 73 persoas, un récord de asistencia para unha obra de teatro na parroquia. A comedia provocou constantes risas e un ambiente moi participativo. A iniciativa volve demostrar o valor de levar actividade cultural e teatro afeccionado ás parroquias e barrios, achegando propostas escénicas a lugares afastados dos grandes circuítos. O Centiño continuará a xira de “O Autobús” nas vindeiras semanas: Sábado 25 de abril: Vilaronte (Foz). Sábado 2 de maio: Casa da Cultura de Trabada
A xornada contou con degustación gratuíta de viños elaborados por adegas da contorna, unha cata comentada e un mercado de produtos gastronómicos locais, permitindo aos asistentes coñecer de primeira man a riqueza do produto de proximidade. O pregón desta edición correu a cargo de Alejandro Gándara, quen presentou o seu proxecto audiovisual 360 curvas, unha obra que reflexiona sobre a distancia entre A Fonsagrada e Lugo e sobre o conflito social e político asociado á perda da súa condición de cabeceira de comarca, no marco da loita contra a despoboación.
Haberá degustación diaria de ostras na carpa do porto. Concertos, showcookings, visitas guiadas e actividades mariñeiras. Lancha pola ría, exposición de maquetas e concurso fotográfico #somoslasostra2026, ademais propostas especiais en Acueo, La Casilla e Restaurante Peñalba.
