Vou de viaxe. Unha cidade. Un pouco de tempo.
Atopo unha voda en San Juan el Real mentres descanso coa equipaxe. En Oviedo nese momento non hai consigna no ferrocarril e está sen funcionar a da estación de autobuses.
Xente disfrazada comeza a dispoñerse fronte a min. Coido que, en xeral, autoconsiderada guapa; para min, ás veces como moito, estrambótica. Nese momento, fixen a comparación para min mesmo como a vista dun mendigo ó paso da xente máis común, pero disfrazados uns e outros e en lugar de acto social.
Preto, tamén outra xente que mira, espectadores esperando os noivos, que se resisten a saír, como -ocórreseme- se tiveran vergoña de enfrontarse á variopinta sociedade que lles espera fóra.
As conversas, animadas. As caras, sorrintes ou de circunstancias, non capturan a miña atención. Tampouco o vello pero impecable Cadillac que tamén espera, aparcado e con flores nas portas. Os petardos, xusto detrás de min, impactaron nos ouvidos, pero a máis do desagradable que resultou, nada máis. A música recibindo ós noivos á saída, o himno de Asturias e unha medio muiñeira, máis ou menos algo normal nestas situacións. Moitas fotos de móbil, aplausos, vivan los novios e semellantes, lume de bengala e demais. Chamar a atención, a voda como espectáculo no que os espectadores tamén participan. O conxunto, si, ese chamou a miña atención.
Preciosas e presuntuosas algunhas mulleres, e homes, algúns con traxes que os teñen envarados. E máis fotos, non só para os noivos, senón para as invitadas e parellas, diante dos músicos que supoño que non terán asinada ningunha cláusula de fotos, pero que ao menos lles servirán de propaganda. Algún traxe só o poñería como disfrace de antroido, sen poder responder o que representa se se me preguntara.
A noiva, cun vestido ‘non típico’ (que non atípico), branco cun suave ton marrón, non desentoa no ambiente. Escórreme, como espectador, a sensación a parvada graciosa para consumo interno que se respira. Pode que, se non fora espectador esterno, senón alguén participando da voda, os meus propios sentimentos sobre a voda -estivera ou non disfrazado- foran diferentes. Naturalmente, non o poderei saber: outra voda será ‘outra’, non ‘esta’. E esta antóllaseme particular, si…
Voume de alí contento de ter visto un espectáculo que me permitiu unha pequena reflexión e este comentario, gustárame ou non. Pero tamén contento de poder marchar sen máis a outro lugar máis tranquilo, si, pero tamén co que conecte máis, e sexa menos molesto para min, que esta voda guai na que me vin inmerso como espectador circunstancial. Unha voda que non é tanto cerimonia e sinatura dun contrato social, acto administrativo e método, como espectáculo pasaxeiro, por moito que poida ser celebrado como tradición de acto cívico, irrepetible.
No acto impuxéronlles o birrete e entregáronlles diploma e orla. Despois cantaron unha canción para as familias asistentes. Houbo moitos aplausos e algunhas lágrimas de emoción.
A presidenta do Consello da Cultura Galega, Rosario Álvarez, destacou o carácter participativo da iniciativa, organizada xunto á Xunta e co apoio do Concello. O director xeral de Cultura, Anxo Lorenzo, puxo en valor o traballo colectivo e a implicación das novas xeracións. O concerto estivo dirixido por Maximino Zumalave, coa formación Hércules Brass e Rosa Aneiros como mantedora. Ademais, anunciouse que a próxima edición estará dedicada a Xosé Neira Vilas.
O vendedor da ONCE Daniel José López Legaspi foi quen levou a sorte ao municipio desde o seu posto de venda situado na Praza Maior.
Trátase dun programa de actividades para a infancia e a mocidade que se desenvolverá en xullo e agosto con propostas educativas, deportivas e culturais pensadas para facilitar a conciliación familiar. A oferta inclúe ludoteca, talleres creativos e tecnolóxicos, deporte, contacontos e eventos comunitarios como o Mercado Infantil Solidario ou o Carnaval de Verano. As inscricións realizaranse do 1 ao 15 de xuño no Concello, con prioridade para menores empadroados. O programa reforza o compromiso municipal co apoio ás familias e cun verán activo e accesible para a mocidade do concello.
A comunidade educativa convida especialmente a antigos alumnos, mestres e familias a participar nesta xornada de reencontros e lembranzas.
A festa incorporou unha mesa doce decorada con temática de faros e unha sesión de coctelería dedicada á elaboración de vermús. As persoas asistentes recibiron ademais un detalle conmemorativo: unha botella de aceite de oliva virxe extra de Oleonavas, en homenaxe ás raíces familiares do propietario. O evento incluíu numerosos sorteos grazas á colaboración de diferentes empresas, con premios como comidas en O Noso Lar, na Bodega de Ana ou no Restaurante Nito, ademais de licores, paletillas e circuítos termais. Para esta ocasión preparouse tamén unha carta especial con táboas de carne e instalouse un mural conmemorativo no local. O establecemento agradeceu a fidelidade da clientela e o apoio da veciñanza ao longo desta década, fundamentais para acadar este aniversario tan significativo.
Tras máis de vinte anos dedicada ao debuxo científico, expón desde 2013 e a súa pintura, definida pola crítica como expresiva, colorista e próxima ao surrealismo, chegou xa a numerosos países europeos e americanos. 
