O vindeiro domingo é o Día da Nai. Ou sexa, da muller; pois coida un que toda muller é nai, aínda aquela que, polas circunstancias que sexan, non chegou a enxendrar un fillo. I é así, porque elas albergan no más íntimo do seu ser a sensibilidade, a vocación e o espíritu maternal, con independenza do que a vida lle deparase; de igual forma que a que ten un fillo, e o perde, nunca deixa de sela.
Hai moitos anos chegou ao noso poder un escrito referido á muller. Foi copiado á man (aínda non coñecíamos as copiadoras) e quedou gardado nun caixón. Hai pouco, remexendo en vellos papeis, apareceo. E confeso que, ó relelo, tanto tempo despois, produciuuos unha certa emoción. O escrito, dí así:
Conta a lenda que ó principio do mundo, cando Deus decidiu crear á muller, percatouse de que esgotara tódolos materiais nobres formando o home, e non dispuña de mais. Ante o problema, e despois de fonda meditación, fixo o seguinte: tomou a redondez da lúa; as suaves curvas das ondas; a agarimosa adhesión da enredadeira; o trémolo movemento das follas; a esvelteza da palmeira; o tinte delicado das flores; a amorosa mirada do cervo; a alegría do sol e as bágoas das nubes; a inconstancia do vento e a fidelidade do can; a timidez da tórtola e a vaidade do pavo real; a suavidade da pluma do cisne e a dureza do diamante; a dozura da pomba e a crueldade do tigre; o ardor do lume e a frialdade da neve. Mesturou tan desiguais ingredientes, con eles formou á muller, e deulla ó home. Despois dunha semana veu o home e díxolle:–“Señor, a criatura que me deche faime desditado: quere toda a miña atención, nunca me deixa só, charla incesantemente, chora sen motivo, parece que se deverte ó facerme sufrir, e veño a devolvercha porque non podo vivir con ela”.
– Ben, contestou Deus, e quedouse coa muller.
Pasou outra semana, volveo o home e díxolle:
– “Señor, atópome moi só desde que che devolvín a criatura que fixeche para mín: ela cantaba e xogaba ó meu lado; mírábame con tenrura e a súa mirada era unha caricia; ríase e a súa risa era música; era fermosa á vista e suave ó tacto. Coidábame e protexíame cando o necesitaba; dábame dozura, tenrura, comprensión e amor sen condicións. Por favor, Deus, devólvema, porque non podo vivir sen ela!”.
– “Xa vexo, dixo Deus, cómo agora valoras as súas cualidades; eso alégrame. Claro que podes tela de novo, porque foi creada para ti. Pero endexamais esquezas cuidala, amala, respetala e protexela, porque de non facelo así, corres o risco de perdela para sempre”.
¡Felicidade para as nais; ou sexa, as mulleres!.
Na foto, os directivos Martín Jaureguizar e Suso Fernández agasallan á nai mais vella.
Día da Nai 1968
Garda un na memoria a que acaso foi a celebración mais brillante en Foz do Día da Nai. Era o ano 1968. Organizara a mesma a Asociación de Cabezas de Familia, existente na vila, da que era presidente Martín Jaureguizar . Co entón Cine Cageao abarrotado de público–entre o que se atopaban as rapazas e rapaces dos colexios, os maiores protagonistas- tivo lugar unha velada literaria, na que as flores e a poesía foron os elementos que deron vida ao acontecemento, ó que puxera broche douro o escritor don Ramón Fernández Mato, coa brillantez do seu verbo florido, tan ricaz en imaxes e metáforas. Ó remate del unha comisión da directiva foi á parroquia de Cordido para homenaxear á que, naqueles intres, era a nai mais vella do concello: Basilia Alvarez Saa, de 81 anos, viuva, nai de tres fillos. O acto, pola súa singularidade e brillantez, quedou por moito tempo na memoria colectiva. Hai mais de corenta anos…
Suso Fernández
Estes recitais, protagonizados por músicos da contorna, nunca defraudan. Sen grandes nomes internacionais, pero cunha sensibilidade musical exquisita, ofrecen sempre unha experiencia artística de gran calidade. Por iso, quen asista gozará dunha nova xornada dentro do Programa Adral, que a Xunta de Cofradías promove con tanto entusiasmo.
O Concello destaca a oportunidade que supón para impulsar a hostalaría local e felicita ás persoas galardoadas pola súa contribución á gastronomía asturiana.
Este texto é o froito de varios anos de investigación e convida profesionais da educación, terapeutas e persoas curiosas a descubrir como o traballo coa arxila libera traumas e favorece unha transformación persoal profunda. Ao remate do acto servirase un viño e un pequeno petisco.
A continuación, as persoas que desexen continuar a conversa e compartir un tempo de convivencia poderán anotarse á comida que se celebrará na Casa da Penela.
Pasados dez minutos das 15 horas deste martes, un particular alertou ao 112 Galicia dun coche envorcado fóra da vía en San Martiño de Ferreiros, Pol. Aconteceu no quilómetro 3 da LU-750, e a única persoa implicada permanecía atrapada no interior. De inmediato, desde o Centro Integrado de Atención ás Emerxencias activouse un operativo no que participaron Urxencias Sanitarias de Galicia-061, os Bombeiros de Vilalba, a Garda Civil de Tráfico e os servizos de mantemento da estrada. Os bombeiros actuaron para liberar á persoa, que foi evacuada en ambulancia polos profesionais sanitarios desprazados ata o lugar.
Unha comedia orientada para público infantil escrita e dirixida por Bea Campos. Hora: 18h.
O investigador achegarase a Ribadeo para falar sobre Urraca, considerada por moitos a emperatriz de todos os galegos e galegas. A entidade xa coñece o bo facer de Picallo, pois en anteriores ocasións participou como ilustrador nas presentacións das novelas Ao sur da liberdade e Entre a vontade e o destino, de Xosé Henrique Costas, deixando unha excelente impresión. Nesta ocasión, o público poderá escoitar ao Picallo historiador, que achegará novos datos sobre o reino de Galiza, unha realidade histórica que durante anos permaneceu agochada e que hoxe se recupera grazas a publicacións e investigacións como a súa.
