“ACOSO VS NEUTRALIDADE”. Evaristo Lombardero, colectivo “Por nuestro faro”

O pasado día 23 de xunio, na festa da fogueira de San Xoan volvéronse repetir os actos de chantaxe e insulto a membros do grupo “Por Nuestro Faro”, esta volta por partida dobre. Xa temos denunciado anteriormente situacións semellantes, mesmo nas rúas e lugares públicos e nos postos de traballo, que afectaron a persoas que participan no noso colectivo. Por certo, as nosas denuncias tiveron escasa relevancia nos medios socias e mediáticos.
Ao fio desta cuestión quixéramos suliñar outro tipo de actuacións que viñeron a servir de caldo de cultivo para chegar a estes extremos. Nas redes sociais, por poñer un exemplo, son relativamente frecuentes os insultos directos a persoas do noso colectivo, tratando de imputarnos intereses persoais ou apelando a outro tipo de actividades alleas ao tema que tratamos. Nestes comentarios utilízanse falsedades de todo tipo que pretenden xerar un estado de opinión hostil ás nosas persoas físicas, o que axuda ao que despois se traduce en acosos persoais, insultos verbais, persecucións polas rúas etc. Mesmo en diarios e semanarios teñen aparecido escritos despectivos e informacións falsas ou manipuladas -e non só por espontáneos e afeizoados- nos que se trata de degradar a nosa imaxe pública, lexitimando en consecuencia outro tipo de actuacións mais agresivas.
Ademais destes escritos insultantes temos a labor de zapa dos que sistemáticamente non presentan como un grupo de internet, cando levamos realizadas 42 asambleas públicas, recollidas de sinaturas, concentracións, actos culturais etc, sempre convocadas por métodos públicos e transparentes que asoleian para calquer observador obxectivo a existencia dun colectivo cunha presencia social real e tanxible. Na mesma tesitura estiveron os repetidos escritos que nos acusaban de ser xente de “fora de Ribadeo”, sen tomarse a mais mínima molestia por preguntarnos directamente quen formaba o colectivo ou acudir a unha das nosas xuntanzas, sempre convocadas en aberto. Poñamos aquí un dato relevante: mais do 60% dos membros do noso grupo viven en Ribadeo, mais dun 30% naceron en Ribadeo, teñen familiares e visítannos a cotío, e non chega ao 6% as persoas que apoian en facebook sen ter presencia física ou relación directa.
Outra forma de demagoxia é presentar o proxecto como o xerador dunha importante actividade turística e ao noso colectivo como os causantes de impedir esa marabilla e retrasar a execución dun proxecto que acabaría co paro en catro días. Pero a verdade é que os informes negativos da Xunta sobre a cafetería e os requerimentos do Concello para dispoñer de auga potable dificilmente poden ser debidos á influencia do noso grupo cando nunca tivemos acceso a ese tipo de informacións. Podemos lembrar aquí que a documentación que presentou inicialmente a empresa promotora no concello (9 de setembro de 2015) tivo que ser rexeitada por un erro de principiantes, ao tomar como referencia o antigo PXOM, sen vixencia dende decembro de 2014. Despois, como é sabido, a empresa, pola sua conta, desdobrou o proxecto – apartamentos e cafetería – provocando un novo retraso de varios meses, pero os axitadores seguiron botándonos a culpa dos “retrasos”. Tamén hai que suliñar a inestimable colaboura da Autoridade Portuaria, da Xunta de Galicia e do Concello de Ribadeo a xerar unhas expectativas fantásticas e fora de toda medida realista. “Un premio para Ribadeo”, según o Sr. Alcalde, e “o primeiro hotel dos faros”, según o Ministerio de Fomento, repetido en tódolos medios con hiperbólica publicidade gratuíta ou a cargo das contas públicas. Esta campaña mediática tratou de presentar o proxecto como un emporio turístico para quedarse en dous apartamentiños e un posto de traballo.
E para remate a negativa de tódalas administracións a analizar o informe do Defensor del Pueblo, acompañada da inhibición do Valedor do Pobo galego, que se quitou o morto de enriba nun alarde de pragmatismo, sen entrar nun tema que podería ser da súa exclusiva competencia. Cousas que pasan, ningún dos “expertos” tomou nota deste ínfimo detalle, pero iso si, cargar culpas ao noso colctivo non se lles pasa por alto.
A situación non é inédita: queren buscar culpables a tanta incompetencia, subcultura e desidia. Por eso vémonos na obriga de reclamar máis implicación fronte á constelación político-corporativa que, na entrega do noso faro a mans privadas, calquer método atopa xustificación.