No PP teñen demostrado en mil e unha ocasións ata que punto son quen de poñer todo patas arriba para acadar o poder. No caso das últimas eleccións galegas demostrárono en varias ocasións e con varios temas, aínda que nomeadamente co da lingua.
Fermín Bouza puxo de manifesto, no congreso de Ecolingua que o PP non gañou as eleccións do 1 de marzo pola cuestión da lingua. De feito, entre o electorado máis á esquerda do bipartito houbo certo desánimo polo pouco que se avanzou ao respecto. O desencanto tamén se deixou notar en xeral nunha parte do electorado tanto do PSdeG como do BNG ao non ser quen de reaccionar ante os erros cometidos e o conxunto de acusacións artelladas desde a dereita. Foi a abstención dunha parte do electorado do bipartito a que permitiu que o PP gañara as eleccións.
A loita interna dos birretes cos da boina (termos un tanto desfasados aparentemente, pero que reflicten con claridade o que está a ocorrer) vai deixar en moi mal lugar todo o consenso artellado en torno ao tema da lingua. O traballo de tantos anos estase a ir ao garete por culpa duns irresponsábeis que antepoñen os seus intereses persoais e de grupo fronte á comunidade.
É moi preocupante que estas loitas acaben afectando á vida política, económica e social do país. Nesta ocasión, e a través do tema da lingua, tamén vai afectar ao mundo da educación. Ben deixaron a súa pegada eliminando o sistema de gratuidade dos libros de texto, pospoñendo sine die, ou reducindo moi considerabelmente, as partidas orzamentarias dedicadas ás reformas imprescindíbeis en moitos centros educativos. Tamén, diminuíndo o número de prazas de profesores interinos e reducindo as substitucións. E agora tócalle ao tema da convivencia nos centros.
Baixo a aparente aureola da liberdade van trasladar aos centros educativos a responsabilidade propia dun gobernante. Agora resulta que os pais e nais imos poder escoller non sei cantas cousas. Aínda que empezaremos pola lingua vehicular no ensino. Velaí algunhas das contradicións no decretazo contra o galego:
Se Matemáticas en castelán e Sociais en galego, aínda que podendo cambiar cada pouco tempo, como se vai amañar o dos libros de texto?
Se os alumnos e alumnas se poden dirixir aos profesores na lingua que queiran, tamén o poderán facer estes últimos? E os rapaces/as escollerán a lingua dos libros de texto? E para faceren os exames? De que serve entón que se diga que Sociais ou Matemáticas van ser impartidos en galego se o alumnado vai poder usar soamente o castelán? É así como se quere garantir a aprendizaxe dunha lingua? Sen usala?
Por certo, se Educación para a Cidadanía vai ser impartida en Inglés, tamén aquí terán liberdade os alumnos e alumnas para usaren a lingua que prefiran? Tamén co referido aos libros de texto? E para faceren exames, traballos, etc?
Non son máis que algúns exemplos do feixe de contradicións que se derivan da aplicación do decretazo contra o galego. Non é bo punto de partida para o diálogo que din buscar desde o goberno da Xunta. Para que crearmos outro diálogo se xa o tiñamos acado coa LNL, e o PXNL? Por qué se descolgou o PP dese diálogo á hora de asinar o Decreto que os leva á práctica? Baixo o subterfuxio de potenciar o inglés no ensino quérese facer un decreto que non din nada en especial e deixa todo no aire con cláusulas que permitirían pasar polo sistema educativo galego sen aprender o galego. Un decreto a medida dos sectores máis antigalegos do país. Por moito que agora aparenten queixarse por consideráreno insuficiente.


















Ocorreu pasadas as 15:30 horas. Un traballador tivo que ser evacuado ao hospital logo de caerlle o tronco dunha árbore enriba mentres realizaba tarefas no monte en Cervo. Aínda que estaba liberado e consciente, precisaba asistencia sanitaria. Os profesionais de Urxencias Sanitarias de Galicia-061 trasladárono finalmente ao Hospital de Burela. Neste operativo tamén participaron a Garda Civil e a Policía Local de Cervo.
Subliñou o traballo colectivo, o papel do voluntariado e a participación de arredor de mil corredores. Tamén puxo en valor o impacto económico e social da proba e o apoio institucional que permite o seu crecemento, incluída a difusión en streaming que levou a CAMOVI e a Viveiro a todo o mundo.
O presidente, José Manuel Gómez Puente, destacou o bo tempo e o reencontro do grupo nun percorrido de 22 km entre Pedrafita e Triacastela. A próxima etapa será o 1 de maio, entre Triacastela e Sarria, e xa está aberta a inscrición no teléfono 623 22 68 25.
Ás doce en punto, tres foguetes —un por cada palabra do nome oficial— foron lanzados desde O Castrodouro, capital histórica do termo municipal e orixe da localidade, pois alí, hai 806 anos, Afonso IX concedeu o título de vila e todo un distrito que administrar; episodio histórico do que deriva o nome do concello. Os veciños reunidos mostraron a súa satisfacción pola recuperación da denominación histórica, afirmando moitos deles que nunca deixaran de empregar o nome completo. Do mesmo xeito, os maiores agradeceron aos impulsores da iniciativa a restitución do topónimo que a historia legou ao municipio alfocés.
Viveiro, 20 de abril, 2026. A proba volveu converter Viveiro nun punto destacado do deporte e da convivencia, ademais de supoñer un impulso económico para o municipio. María Loureiro destacou que a Camovi “é un exemplo de colaboración e esforzo colectivo, que sitúa Viveiro no mapa e dinamiza a economía local”. O Partido Socialista lembra o seu apoio histórico á carreira e reafirma o seu compromiso para seguir contribuíndo ao seu crecemento. O PSOE agradece tamén á veciñanza a súa acollida e implicación, fundamentais para que o evento continúe medrando ano tras ano.
Castro destacou o labor da Asociación e o potencial da tradición do ferro como motor económico, social e cultural para Riotorto, subliñando a importancia de impulsar iniciativas que garantan futuro para estes oficios. A Deputación de Lugo mantén unha colaboración estable coa entidade, cunha achega de 14.000 euros. No marco deste apoio, a Asociación avanzou na documentación dos oficios do ferro, catalogando ferramentas, técnicas e a historia das antigas “ferrerías de monte”.
O responsable provincial destacou "o traballo realizado pola organización ao longo destes anos para consolidar unha proba deportiva de primeiro nivel, que atrae tanto deportistas do máximo nivel competitivo como participación popular"



