Dende hai tempo, estamos a vivir unha ‘volta a España’ desequilibrada. O deporte vese sobrepasado polos intereses económicos e de prestixio asociados. A cousa ven xestándose de lonxe, mais se o pasado ano unha pedra meteuse no mecanismo a conta dun equipo que militaba de pro israelí, este ano coido que a volta debera chamarse algo así como ‘Volta ó Mediterráneo occidental”. Coas tres primeiras etapas coa paisaxe francesa como fondo, e aínda unha máis reducida ó pequeno territorio de Andorra, continúa logo de xeito que o lugar máis próximo a Finisterre polo que pasa está a uns 800 km por estrada dese final do camiño. Quizás teña que ver con que foron as etapas norteñas do ano pasado as que deixaron a impronta dunha volta pro israelí, forzando mesmo a un cambio de nome nas camisetas dos ciclistas do equipo que levaba a Israel no seu nome (porque tamén está no corazón do seu propietario e dalí parece que non saíu), e este ano próximo se queira afastar esa pantasma… E é que hai cousas que nin a lei mordaza, promulgada por un partido de dereitas e prorrogada sine die por un partido que dicía ser de esquerdas, dá parado.
Entre as etapas da volta á fin do verán e hoxe, sabemos que España, Irlanda e outros países non irán a ese concurso que se vía con gran audiencia no século pasado, Eurovisión. A razón, o ente supranacional, chiringuito ó uso que leva a organización, decidiu optar por Israel. E é que a máis dos cartos regados para mercar opinións e vontades, a influencia sionista ten brazos longos, e o goberno israelí hai anos que ten aberto o que chama ‘oitava fronte’: a batalla pola verdade. Non, non é que o diga eu, nin moito menos, senón alguén chamado Benjamin Netanyahu.
Pero a vida segue. Segue a duras penas en Gaza, e ó grande nunha axuda estadounidense para a ‘defensa’ israelí (coido que sería máis propio dicir ‘para o ataque’, pero descoñezo o por que de que o termo usado en xeral sexa ese) que só no ano 2024 ascendeu a uns 130 € por contribuínte norteamericano, e a uns 4000 € por contribuínte israelí -dubido que en xeral uns e outros teñan botado as contas correspondentes-. Un país, por certo, Israel, que ten unha renda per cápita superior nun 50 % á española, e só un 30 % inferior á norteamericana. Un país, Israel, do que xente enterada di que non podería sobrevivir sen o apoio dos EEUU, ó tempo que tamén di que lle fai un certo traballo suxo ó imperio en declive.
E mentres se mantén un desequilibrio neste tema entre verdade, evidencia e apoio a Israel, vese en diversas partes do mundo, particularmente no chamado occidente e en concreto do noso pequeno mundo europeo, un xurdir repetitivo dunha enfermidade contaxiosa inoculada a base de cartos en grandes doses nos medios e gobernos por grupos de presión, lobbys e adiñeirados sionistas: a gripe israelí. Manifestacións: subida de temperatura cando se cita o xenocidio, tuses fortes por riba de calquera cousa que poña en cuestión a actuación de Israel, cara de placidez ou desentendemento cando aparecen imaxes de destrución en Gaza…
Ocorreu pasadas as 15:30 horas. Un traballador tivo que ser evacuado ao hospital logo de caerlle o tronco dunha árbore enriba mentres realizaba tarefas no monte en Cervo. Aínda que estaba liberado e consciente, precisaba asistencia sanitaria. Os profesionais de Urxencias Sanitarias de Galicia-061 trasladárono finalmente ao Hospital de Burela. Neste operativo tamén participaron a Garda Civil e a Policía Local de Cervo.
Subliñou o traballo colectivo, o papel do voluntariado e a participación de arredor de mil corredores. Tamén puxo en valor o impacto económico e social da proba e o apoio institucional que permite o seu crecemento, incluída a difusión en streaming que levou a CAMOVI e a Viveiro a todo o mundo.
O presidente, José Manuel Gómez Puente, destacou o bo tempo e o reencontro do grupo nun percorrido de 22 km entre Pedrafita e Triacastela. A próxima etapa será o 1 de maio, entre Triacastela e Sarria, e xa está aberta a inscrición no teléfono 623 22 68 25.
Ás doce en punto, tres foguetes —un por cada palabra do nome oficial— foron lanzados desde O Castrodouro, capital histórica do termo municipal e orixe da localidade, pois alí, hai 806 anos, Afonso IX concedeu o título de vila e todo un distrito que administrar; episodio histórico do que deriva o nome do concello. Os veciños reunidos mostraron a súa satisfacción pola recuperación da denominación histórica, afirmando moitos deles que nunca deixaran de empregar o nome completo. Do mesmo xeito, os maiores agradeceron aos impulsores da iniciativa a restitución do topónimo que a historia legou ao municipio alfocés.
Viveiro, 20 de abril, 2026. A proba volveu converter Viveiro nun punto destacado do deporte e da convivencia, ademais de supoñer un impulso económico para o municipio. María Loureiro destacou que a Camovi “é un exemplo de colaboración e esforzo colectivo, que sitúa Viveiro no mapa e dinamiza a economía local”. O Partido Socialista lembra o seu apoio histórico á carreira e reafirma o seu compromiso para seguir contribuíndo ao seu crecemento. O PSOE agradece tamén á veciñanza a súa acollida e implicación, fundamentais para que o evento continúe medrando ano tras ano.
Castro destacou o labor da Asociación e o potencial da tradición do ferro como motor económico, social e cultural para Riotorto, subliñando a importancia de impulsar iniciativas que garantan futuro para estes oficios. A Deputación de Lugo mantén unha colaboración estable coa entidade, cunha achega de 14.000 euros. No marco deste apoio, a Asociación avanzou na documentación dos oficios do ferro, catalogando ferramentas, técnicas e a historia das antigas “ferrerías de monte”.
O responsable provincial destacou "o traballo realizado pola organización ao longo destes anos para consolidar unha proba deportiva de primeiro nivel, que atrae tanto deportistas do máximo nivel competitivo como participación popular"
