Burela, 31 de xaneiro, 2026. A de hoxe foi unha xornada memorable para a maioría das xogadoras do Reyco Burela FS, que disputaron a súa primeira Supercopa de España, á que accedían como campioas da Copa da Raíña 2025. Enfronte tiñan ao rival máis esixente posible, o Melilla Ciudad del Deporte Torreblanca, nun encontro celebrado ás 14:30 horas (hora peninsular) no pavillón Las Torres de Adeje, en Tenerife.
Excepto Cris Blanco e Ana Eliza, campioas da Supercopa 2024, ningunha das xogadoras participara antes nesta competición, polo que a cita podía ser unha oportunidade única. O equipo de Belén Feal, consciente da dificultade do reto pero tamén do valor da experiencia, viaxou a Tenerife con ilusión e co obxectivo de competir con orgullo.
Ademais, o encontro deixou o debut de Lari, que entrou ao partido no minuto 34.
Un inicio eléctrico e dúas sorpresas laranxas
O Burela comezou presionando e avisando moi cedo: aos 20 segundos, Sandra roubou e disparou obrigando a Arcas a intervir. Pouco despois, Irene Samper tivo outra ocasión tras unha deixada de Emilly. A resposta do Melilla chegou cunha gran parada de Ana Eliza ante Ana Luiza, acción que deu paso ao primeiro golpe laranxa: saída rápida, balón para Cris Blanco e 0-1 para o Burela.
A alegría durou pouco, porque no minuto 3 Irene Samper empatou tras un pase de Ana Luiza. O Melilla subiu o ritmo e Emilly estrelou dous balóns no pau, pero o Burela volveu sorprender: Sydorenko fixo o 1-2 rematando un saque de banda de Irene. A vantaxe, con todo, esfumouse segundos despois cun gol de Laura Uña.
O Melilla completou a remontada no minuto 7 cun tanto de Nega e ampliou ao 4-2 no 9 cun gol en propia de Cris Blanco. A reacción laranxa chegou cunha boa transición que culminou Cris Blanco para o 4-3. Emilly fixo o 5-3 no 14 e o Burela seguiu competindo con valentía, con ocasións de Sydorenko e Bía Souza, e varias intervencións de mérito de Ana Eliza, que evitou un marcador máis amplo antes do descanso.
A calidade do Melilla decide na segunda metade
Tras o paso polos vestiarios, o Melilla impuxo o seu potencial ofensivo. Os goles de Nega, dous de Laura Uña, Emilly, Nava e Dasha acabaron por selar o pase das melillenses á final.
O Burela, lonxe de baixar os brazos, tivo as súas mellores ocasións nun pau de Sandra no minuto 24 e nun disparo de Macarena no 30. Nos últimos cinco minutos, as Guerreiras Laranxas deron un paso adiante para afastarse da súa área e frear o ritmo do rival, mantendo a competitividade ata o final.
O encontro pechouse cun 11-3, un resultado moi avultado pero enganoso para o traballo realizado. O Burela competiu con valentía, deixou dous golpes iniciais que sorprenderon ao favorito e asinou unha actuación da que o equipo pode sentirse profundamente orgulloso.
Ficha Técnica Melilla Ciudad del Deporte Torreblanca 11-3 Reyco Burela FS
Melilla CdD Torreblanca (11): Arcas; Ana Luiza, Amandinha (C), Irene Samper, Emilly –quinteto inicial-, Laura Uña, Nega, Nava, Bía Souza, Lydia, Dasha.
Reyco Burela FS (3): Ana Eliza (C); Cris Blanco, Sandra, Lara, Irene -quinteto inicial-, Macarena, Sydorenko, Silvia Rubal, Laura Barranco, Gabi, Marina, Mara, Lari, Lola Muñoz (P).
Goles: 0-1, min. 1: Cris Blanco. 1-1, min. 3: Irene Samper. 1-2, min. 5: Sydorenko. 2-2, min. 6: Laura Uña. 3-2, min. 7: Nega. 4-2, min. 9: Cris Blanco (PP). 4-3, min. 10: Cris Blanco. 5-3, min. 14: Emilly. 6-3, min. 24: Nega. 7-3, min. 25: Laura Uña. 8-3, min. 22:
Árbitros: Davinia Dorta (Tenerife) // Carlos Panadero (Madrid) // Jose Javier Cidoncha (Extremadura) // Silvia Guerrero (Baleares) // Yaiza González (Tenerife). Por parte do Melilla viron a tarxeta amarela Laura Uña (17’) e Dasha (34’).
Incidencias: Partido correspondente á semifinal 2 da Superecopa de España 2026 disputado no pavillón Las Torres de Adeje, Tenerife.
Ocorreu pasadas as 15:30 horas. Un traballador tivo que ser evacuado ao hospital logo de caerlle o tronco dunha árbore enriba mentres realizaba tarefas no monte en Cervo. Aínda que estaba liberado e consciente, precisaba asistencia sanitaria. Os profesionais de Urxencias Sanitarias de Galicia-061 trasladárono finalmente ao Hospital de Burela. Neste operativo tamén participaron a Garda Civil e a Policía Local de Cervo.
Subliñou o traballo colectivo, o papel do voluntariado e a participación de arredor de mil corredores. Tamén puxo en valor o impacto económico e social da proba e o apoio institucional que permite o seu crecemento, incluída a difusión en streaming que levou a CAMOVI e a Viveiro a todo o mundo.
O presidente, José Manuel Gómez Puente, destacou o bo tempo e o reencontro do grupo nun percorrido de 22 km entre Pedrafita e Triacastela. A próxima etapa será o 1 de maio, entre Triacastela e Sarria, e xa está aberta a inscrición no teléfono 623 22 68 25.
Ás doce en punto, tres foguetes —un por cada palabra do nome oficial— foron lanzados desde O Castrodouro, capital histórica do termo municipal e orixe da localidade, pois alí, hai 806 anos, Afonso IX concedeu o título de vila e todo un distrito que administrar; episodio histórico do que deriva o nome do concello. Os veciños reunidos mostraron a súa satisfacción pola recuperación da denominación histórica, afirmando moitos deles que nunca deixaran de empregar o nome completo. Do mesmo xeito, os maiores agradeceron aos impulsores da iniciativa a restitución do topónimo que a historia legou ao municipio alfocés.
Viveiro, 20 de abril, 2026. A proba volveu converter Viveiro nun punto destacado do deporte e da convivencia, ademais de supoñer un impulso económico para o municipio. María Loureiro destacou que a Camovi “é un exemplo de colaboración e esforzo colectivo, que sitúa Viveiro no mapa e dinamiza a economía local”. O Partido Socialista lembra o seu apoio histórico á carreira e reafirma o seu compromiso para seguir contribuíndo ao seu crecemento. O PSOE agradece tamén á veciñanza a súa acollida e implicación, fundamentais para que o evento continúe medrando ano tras ano.
Castro destacou o labor da Asociación e o potencial da tradición do ferro como motor económico, social e cultural para Riotorto, subliñando a importancia de impulsar iniciativas que garantan futuro para estes oficios. A Deputación de Lugo mantén unha colaboración estable coa entidade, cunha achega de 14.000 euros. No marco deste apoio, a Asociación avanzou na documentación dos oficios do ferro, catalogando ferramentas, técnicas e a historia das antigas “ferrerías de monte”.
O responsable provincial destacou "o traballo realizado pola organización ao longo destes anos para consolidar unha proba deportiva de primeiro nivel, que atrae tanto deportistas do máximo nivel competitivo como participación popular"
