Os cruceiros son un dos temas máis atractivos da nosa arte, signo e símbolo, obxecto de devoción, fito consubstancial da paisaxe tradicional galega, a figura da cruz alzada nunha encrucillada dunha parroquia rural é, se cadra, co hórreo, a imaxe máis típica da nosa paisaxe. Hainos rústicos , populares,anónimos, e hainos ricos, requintados,de autor. Hainos humildes case agachados nun recanto discreto, e hainos soberbios, centrando e organizando ó seu redor o espazo público de encontro e relación social. A súa variedade é tan ampla coma o seu número arredor de dez mil, Castelao dixo que onde hai un cruceiro houbo sempre un pecado, todos aínda os máis humildes e sinxelos das cruces,teñen a súa historia quizais agora esquecida pero que escoitaron os devanceiros dos beizos dos seus avós, nas noites pechas de inverno logo de rematar de rezar o rosario.
A relixiosidade de hoxe en pouco semella a dos devanceiros que sentían un enorme respecto por estes monumentos, tratándoos mesmo de santos. A inauguración dun novo constituía todo un acontecemento non só para os veciños do lugar, senón tamén para os das parroquias derredor.
Un cruceiro completo está formado por varias pezas que os vellos santeiros encaixaban maxistralmente unhas nas outras de xeito que o vento non fose capaz de derrubalo, nin tampouco unha persoa si se agarrase a el, está composto de cinco pezas: baseamento, pedestal, columna, capitel e cruz.
A orixe, todas cantas hipótese se levan exposto ata agora, ningunha acaba de convencer de todo. Agás algún caso illado e moi discutido, o comezo da difusión dos cruceiros ten lugar na baixa idade media, en particular a partir da segunda metade , do século XIV, como nos conta no seu libro os cruceiros o profesor Clodio González Pérez con un moi bo traballo bibliográfico. O máis antigo de cantos se conservan actualmente é o de Melide do século XIV, pero só a cruz, tratase dun exemplar único.
Da mesma época e o de Ribeiras do Sor (Mañón), o do claustro da catedral de Mondoñedo, de finais do século XV, quizais sexa un dos máis antigos de cantos se conservan na provincia de Lugo.
As persoas que se dedicaban a esculpir cruceiros recibían o nome de santeiros, esta denominación case se pode dar por perdida agora adoitase empregar o de escultor.
A comarca da Mariña non destaca polo numero destes monumentos, pero si a veciña Terra Cha cun bo numero algúns en perfecto estado de conservación.
Estes recitais, protagonizados por músicos da contorna, nunca defraudan. Sen grandes nomes internacionais, pero cunha sensibilidade musical exquisita, ofrecen sempre unha experiencia artística de gran calidade. Por iso, quen asista gozará dunha nova xornada dentro do Programa Adral, que a Xunta de Cofradías promove con tanto entusiasmo.
O Concello destaca a oportunidade que supón para impulsar a hostalaría local e felicita ás persoas galardoadas pola súa contribución á gastronomía asturiana.
Este texto é o froito de varios anos de investigación e convida profesionais da educación, terapeutas e persoas curiosas a descubrir como o traballo coa arxila libera traumas e favorece unha transformación persoal profunda. Ao remate do acto servirase un viño e un pequeno petisco.
A continuación, as persoas que desexen continuar a conversa e compartir un tempo de convivencia poderán anotarse á comida que se celebrará na Casa da Penela.
Pasados dez minutos das 15 horas deste martes, un particular alertou ao 112 Galicia dun coche envorcado fóra da vía en San Martiño de Ferreiros, Pol. Aconteceu no quilómetro 3 da LU-750, e a única persoa implicada permanecía atrapada no interior. De inmediato, desde o Centro Integrado de Atención ás Emerxencias activouse un operativo no que participaron Urxencias Sanitarias de Galicia-061, os Bombeiros de Vilalba, a Garda Civil de Tráfico e os servizos de mantemento da estrada. Os bombeiros actuaron para liberar á persoa, que foi evacuada en ambulancia polos profesionais sanitarios desprazados ata o lugar.
Unha comedia orientada para público infantil escrita e dirixida por Bea Campos. Hora: 18h.
O investigador achegarase a Ribadeo para falar sobre Urraca, considerada por moitos a emperatriz de todos os galegos e galegas. A entidade xa coñece o bo facer de Picallo, pois en anteriores ocasións participou como ilustrador nas presentacións das novelas Ao sur da liberdade e Entre a vontade e o destino, de Xosé Henrique Costas, deixando unha excelente impresión. Nesta ocasión, o público poderá escoitar ao Picallo historiador, que achegará novos datos sobre o reino de Galiza, unha realidade histórica que durante anos permaneceu agochada e que hoxe se recupera grazas a publicacións e investigacións como a súa.
