O PREGON DO SAN LOURENZO
O pasado venres tivo lugar na Casa da Cultura , o pregón que cada ano, en vésperas do
San Lourenzo, alguén se encarga de pronunciar; un labor que soe solicitarse a distintas
persoas, atendendo a circunstancias que nas mesmas concurren ou, a veces, a
determinados obxetivos dos individuos que, polo seu posicionamento no organigrama, son
os encargados de solicitar a devandita colaboración. Nesta ocasión produciuse unha
amable novidade, rachando co que ven sendo tradicional, ó encargarse desa función
todo un colectivo do mundo da cultura: a Coral Polifónica. A iniciativa foi un acerto e
polo tanto, a innovación, un éxito. Posiblemente nunca o publico – que ateigaba a sala –
viviu en edicións precedentes un acto semellante, en actitude tan participativa,
expectante e tan compracido.
O cancioneiro tradicional focego- composto sobre todo por cantigas da terra e habaneras- serviron de intermedio musical ás palabras coas que o presidente, Antonio Vila, en clave de humor, describía a historia da coral, así como os diversos tipos humanos que a forman, sempre en relación coa súa entusiasta e moitas veces sacrificada participación.
É ben sabido que a música é, coa poesía, a mais sublime expresión dos sentimentos. De ningún outro xeito o individuo pode transmitir de maneira mais persoal, nin con maior sensibilidade a mensaxe envolvida na beleza que encerra a obra poético-musical A música traza imaxes ideais, é compañeira na ledicia e na dor.O canto grupal é unha das expresións xenuinas da alma dun pobo. O coro é un instrumento colectivo, unha forma de identificación comunitaria. Por eso o presidente insistiu unha e outra vez: “¡cantade!”, “¡cantade sempre!”.
Parabéns a cantos participaron no singular pregón: Á Coral que a cada actuación corrobora a alta calidade acadada, e polo tanto á súa directora, e ó presidente pola lucida e enxeñosa intervención, e a tódolos compoñentes.
Suso Fernández



















Estes recitais, protagonizados por músicos da contorna, nunca defraudan. Sen grandes nomes internacionais, pero cunha sensibilidade musical exquisita, ofrecen sempre unha experiencia artística de gran calidade. Por iso, quen asista gozará dunha nova xornada dentro do Programa Adral, que a Xunta de Cofradías promove con tanto entusiasmo.
O Concello destaca a oportunidade que supón para impulsar a hostalaría local e felicita ás persoas galardoadas pola súa contribución á gastronomía asturiana.
Este texto é o froito de varios anos de investigación e convida profesionais da educación, terapeutas e persoas curiosas a descubrir como o traballo coa arxila libera traumas e favorece unha transformación persoal profunda. Ao remate do acto servirase un viño e un pequeno petisco.
A continuación, as persoas que desexen continuar a conversa e compartir un tempo de convivencia poderán anotarse á comida que se celebrará na Casa da Penela.
Pasados dez minutos das 15 horas deste martes, un particular alertou ao 112 Galicia dun coche envorcado fóra da vía en San Martiño de Ferreiros, Pol. Aconteceu no quilómetro 3 da LU-750, e a única persoa implicada permanecía atrapada no interior. De inmediato, desde o Centro Integrado de Atención ás Emerxencias activouse un operativo no que participaron Urxencias Sanitarias de Galicia-061, os Bombeiros de Vilalba, a Garda Civil de Tráfico e os servizos de mantemento da estrada. Os bombeiros actuaron para liberar á persoa, que foi evacuada en ambulancia polos profesionais sanitarios desprazados ata o lugar.
Unha comedia orientada para público infantil escrita e dirixida por Bea Campos. Hora: 18h.
O investigador achegarase a Ribadeo para falar sobre Urraca, considerada por moitos a emperatriz de todos os galegos e galegas. A entidade xa coñece o bo facer de Picallo, pois en anteriores ocasións participou como ilustrador nas presentacións das novelas Ao sur da liberdade e Entre a vontade e o destino, de Xosé Henrique Costas, deixando unha excelente impresión. Nesta ocasión, o público poderá escoitar ao Picallo historiador, que achegará novos datos sobre o reino de Galiza, unha realidade histórica que durante anos permaneceu agochada e que hoxe se recupera grazas a publicacións e investigacións como a súa.



