Cando nunca máis
Dentro dun mes fará nove anos que se afundiu o Prestige nas costas galegas. As desgracias sempre lle tocan aos pobres.
Daquela había unha sociedade galega atenta, desperta e activa, que non foi capaz de dixerir tanta negrura no mar, tanta desidia das autoridades; que non acreditou nas mentiras dos políticos, nin se deixou enganar coas mentiras dos gobernantes de “hilillos de plastilina”, que hoxe andan coas mesmas andrómenas intentando reconquistar a poltrona.
A carraxe levou a centos de miles de galegos a tomar as rúas de Compostela, baixo a auga dos deuses vingadores e berrar alto e forte NUNCA MÁIS. A Terra encheuse de bandeiras negras coa franxa azul, os coches de colantes, os muros de pintadas. No balbordo o pobo semellaba espreguizarse dun longo sono de néboa caciquil que parecía decaer. Foron tempos de ilusión, nos que pensamos revivir unha nova xuventude con ansias de conquistar un futuro mellor para Galiza e as súas xentes.
Pouco durou a ledicia. Logo volvemos á depresión e a cargarnos de medicamentos que nos nubran as facultades de razoamento e de vixilia. Volvemos ser zombis inconscientes manexados polos bruxos de sempre. Xa non vemos nin sentimos, pechámonos nas casas, non falamos cos veciños e o medo paralízanos sen remedio. Vagamos coma Santa Compaña en busca dalgún deus salvador, mais, ¿mereceremos ser salvados?
Esta enfermidade estanos deixando sen patrimonio. Estannos arrincando a lingua para non poder expresar as ideas e calamos. Deixamos queimar os montes e cando veña o inverno pasaremos moito frío. Róubannos as xoias do noso patrimonio cultural -Códice Calixtino- para non recoñecernos a nós mesmos. Estragan as nosas costas con moreas de cemento e pensamos que iso é progreso. Os nosos fillos, formados con sacrificios persoais e sociais, teñen que volver a emigrar, porque como xa dicía Castelao, “o galego non protesta, emigra”. Agora róubannos os aforros de toda a vida e ficamos inmóbiles e aparvados agardando un milagre que non merecemos.
Ao pobo galego estanlle facendo unha operación cirúrxica a corazón aberto, cunha dose de anestesia excesiva. Cando despertemos, se temos a sorte de despertar, vannos doer moito as feridas. Xa non teremos forzas para berrar NUNCA MÁIS.
Emilio González Legaspi.
A feira instalarase na Praza da Constitución e contará con showcookings, catas, música en directo e actividades para todos os públicos. O sábado haberá demostración culinaria con Marcos Pereiro, sesión vermú, talleres infantís e concertos de 9Louro e Mondra. O domingo incluirá showcooking de Miguel Mosteiro, novas catas e a tradicional sesión de baile no Centro Cultural.
Pode visitarse ata outubro e explica como se producía o ferro na antigüidade. O documental “Da pedra ao ferro” publicarase proximamente na web do Museo.
Asistiron o tenente coronel Rubén García Díez, que é xefe do Grupo de Honores da Garda Real; o comandante Féliz Rodríguez Alcántara, segundo xefe do Grupo de Honores da Garda Real; o capitán Miguel Martínez Vilela, xefe da Escuadrilla Plus Ultra da Garda Real; así como persoal da devandita escuadrilla. O obxectivo da xuntanza foi coñecer a labor deste grupo do Exército, as actividades que desenvolve e a posibilidade de que algunha delas se poida levar adiante en Ribadeo. Tamén participaron a concelleira de Seguridade, Montse Seijo, e o xefe da Policía Local, Andrés Redondo.
Ás 12:00 h, no Parque Ramón de Campoamor, terá lugar o acto institucional de homenaxe. Pola tarde, no Casino de Navia, haberá actividades abertas ao público: 18:00 h – Recital “Poesía que nos une escondida entre renglones”. 19:00 h – Encontro coa escritora Matilde Suárez, Premio “Ría del Eo”. A alcaldesa, Ana Fernández, destacou o compromiso de Navia por recuperar e poñer en valor o legado do poeta e consolidar o concello como referente cultural.
A continuación, as persoas que desexen continuar a conversa e compartir un tempo de convivencia poderán anotarse á comida que se celebrará na Casa da Penela.
Unha comedia orientada para público infantil escrita e dirixida por Bea Campos. Hora: 18h.
O investigador achegarase a Ribadeo para falar sobre Urraca, considerada por moitos a emperatriz de todos os galegos e galegas. A entidade xa coñece o bo facer de Picallo, pois en anteriores ocasións participou como ilustrador nas presentacións das novelas Ao sur da liberdade e Entre a vontade e o destino, de Xosé Henrique Costas, deixando unha excelente impresión. Nesta ocasión, o público poderá escoitar ao Picallo historiador, que achegará novos datos sobre o reino de Galiza, unha realidade histórica que durante anos permaneceu agochada e que hoxe se recupera grazas a publicacións e investigacións como a súa.
