Non sei como cheguei un destes días á ligazón. O caso é que estaba esperando por un pouco da miña atención nunha das lapelas do navegador. O enderezo, https://wikileaks.org/intolerancenetwork/ levaba a unha páxina en particular de Wikileaks. Lembro que hai algún tempo pasei a vista por un sitio de Wikileaks que resultou case incomprensible para min pola cantidade de información en bruto que contiña, desbordándome e coido que desbordando a quen non estivera a tempo completo uns cantos días e partira dunha certa base. Esta ‘nova’ (non podo asegurar que non sexa a mesma, cambiada) páxina chamoume a atención en canto a explorei un pouco pola súa diversidade e facilidade de acceso. Hai unha morea de información de diversos temas (só a pantalla pola que entrei, que está relacionada con HazteOir, e o seu financiamento, actividades e relacións son 17 000 documentos), incluíndo ademais ligazóns para poder entrar en contacto coa intimidade dixital que ofrece Tor, ou insistindo en sentido parello, co sistema operativo ‘live’ Tails, con bitcoin (algo normal despois de serlle cortados a Wikileaks os xeitos máis comúns de financiamento polo goberno dos EEUU e verse abocada a organización a usar outros métodos de pago) ou algunha cousa sobre Julian Assange, perseguido polos EEUU e vendido literalmente por varios gobernos por filtrar a verdade.
O caso é que a información segue na rede, a disposición. Algo que tampouco é tan estraño nun mundo de mentiras informativas, silencios e propaganda disfrazada, complementado todo con actuación selectiva de quen pode exercer violencia sen custe sobre quen non pode máis que recibila sen paliativo: que importa? Se aínda que se saiban as cousas, non pasa nada! Temos exemplos sen ir máis lonxe a nivel estatal (só por procurar un nivel intermedio entre o local e o global), onde quen foi cabeza do estado é nova un día si e outro tamén polos seus chanchullos (‘manexos ilícitos para conseguir un fin, e en especial, para lucrarse’), e parece que quen ten que preocuparse é máis ben quen os saca á luz.
Volvamos a Wikileaks. Aconsello botar unha ollada, aínda que só sexa en plan curioso, polas súas páxinas. No pouco que vin de toda a inxente cantidade de material ó que dan acceso, puiden colixir que son pequenos feitos encadeados os que conseguen as barbaridades. Non, non hai en xeral grandes interruptores de si/non ou on/off para indicar vía libre ás inxustizas e iniquidades, senón unha idea que guía cara a un obxectivo que se tenta conseguir paso a paso nunha especie de método científico: ‘considera só as cousas máis sinxelas, esquécete de efectos secundarios ou do que queren os demais, a menos que os efectos os sufras ti ou o que queren os outros te axude a ti a conseguir o que queres’. Nese sentido, Trump foi claro: ‘America first’, primeiro, nós, e logo, apañádevos, pero despois de nós.
Fan falta máis Wikileaks, pero, sobre todo, prestarlles máis atención. E actuar en consecuencia. As persoas de a pé, claro!




















Varios grupos participan en obradoiros de cestería na Devesa e de manualidades en Rinlo, Cinxe e As Anzas. A Área de Benestar Social, Saúde e Familia quere “potenciar deste xeito a convivencia e encher de propostas os locais sociais do noso concello e de entretemento ás persoas que viven nas parroquias de Ribadeo”.
A programación inclúe propostas variadas como cociña, manualidades, cestería, risoterapia, baile e poda, pensadas para ofrecer alternativas de lecer e fomentar un envellecemento activo entre a veciñanza. Desde o Concello destacan que as actividades “están a ter unha resposta moi positiva por parte dos veciños e veciñas”, o que demostra o interese por este tupo de propostas. Neste sentido, poñen en valor a importancia de promover este tipo de iniciativas, xa que “contribúen a promover un envellecemento activo e melloran a calidade de vida das persoas, xa que fomentan a participación social e serven como punto de encontro”.
O xurado profesional outorgou o primeiro premio ao Restaurante Ca Vitoriano por “El susurro del llagar”, seguido do Blanco Hotel Spa e de Los Olivos. No xurado popular, o triunfo foi para Los Olivos, acompañados no podio polo Novak Café e A Mar de Fondo. O Concello de Navia destacou o impacto do evento no dinamismo da vila e o papel clave da hostalaría como motor económico e turístico.
Fixoo no marco do Campionato Galego de Coctelería celebrado no Hostal dos Reis Católicos.
Ocorreu pasadas as 15:30 horas. Un traballador tivo que ser evacuado ao hospital logo de caerlle o tronco dunha árbore enriba mentres realizaba tarefas no monte en Cervo. Aínda que estaba liberado e consciente, precisaba asistencia sanitaria. Os profesionais de Urxencias Sanitarias de Galicia-061 trasladárono finalmente ao Hospital de Burela. Neste operativo tamén participaron a Garda Civil e a Policía Local de Cervo.
O presidente, José Manuel Gómez Puente, destacou o bo tempo e o reencontro do grupo nun percorrido de 22 km entre Pedrafita e Triacastela. A próxima etapa será o 1 de maio, entre Triacastela e Sarria, e xa está aberta a inscrición no teléfono 623 22 68 25.
Ás doce en punto, tres foguetes —un por cada palabra do nome oficial— foron lanzados desde O Castrodouro, capital histórica do termo municipal e orixe da localidade, pois alí, hai 806 anos, Afonso IX concedeu o título de vila e todo un distrito que administrar; episodio histórico do que deriva o nome do concello. Os veciños reunidos mostraron a súa satisfacción pola recuperación da denominación histórica, afirmando moitos deles que nunca deixaran de empregar o nome completo. Do mesmo xeito, os maiores agradeceron aos impulsores da iniciativa a restitución do topónimo que a historia legou ao municipio alfocés.



