Burela, 26 de novembro, 2024. Case un mes despois de que os representantes sindicais víranse forzados a abandonar a Mesa de negociación “ante a carencia total de calquera tipo de garantías por parte do Goberno bipartito para levar a cabo a R.P.T, e sen noticias nin da Alcaldesa nin do grupo de Goberno, máis alla das palabras de “boa vontade” expresadas en prensa, que basicamente é todo o que ofreceu no proceso negociador, os representantes sindicais solicitan feitos e non promesas baleiras”.
“Sinalaba a alcaldesa na súa nota de prensa que reclama “responsabilidade” aos representantes sindicais na negociación da R.P.T. Hai que destacar que o que os representantes sindicais han pedido á Alcaldesa é que solicite aos técnicos municipais competentes a elaboración dun informe que indique cal debe ser o enfoque legal para a aprobación da R.P.T, xustamente o mesmo informe que non facilitou na negociación do Regulamento de Produtividade, por máis que os representantes sindicais pedírono en Mesa de Negociación previa á súa votación, e que non se facilitou. Este feito conlevou a imposibilidade da súa aplicación por resultar ilegal”.
Por tanto, solicitar este informe “é un acto de responsabilidade por parte dos representantes sindicais, e debería ser así mesmo unha solicitude á que se sumase o Grupo de goberno, xa que o feito de ter esa información é favorable para ambas as partes. Non solicitar este informe a primeira vez pode ser un erro, non facelo por segunda vez sería unha irresponsabilidade na que estamos seguros de que este Goberno non quere caer por segunda vez en poucos meses”.
“Fala así mesmo de que a R.P.T tería un custo orzamentario que non sería posible soportar nun ano. Sabe ben a Alcaldesa e o grupo de Goberno que os sindicatos estivemos abertos desde o primeiro minuto a que a aplicación da R.P.T leve a cabo progresivamente en varios anos para garantir a sustentabilidade da mesma, así que iso nunca foi nin será unha demanda dos mesmos. Caso distinto é que se lle indicou que un ano e medio é tempo suficiente para elaborar a relación de postos de traballo, xa que, para quen non o saiba, unha R.P.T consta dun organigrama dos postos de traballo, unha relación dos postos coas funcións atribuídas a cada un e unha valoración dos mesmos. Un ano e medio é tempo máis que suficiente para facer isto, máxime co pequeno número de traballadores que ten o Concello de Burela”.
“A segunda petición dos sindicatos foi un plan de viabilidade económica, é dicir, que a alcaldesa e o seu grupo de goberno indíquennos cal é a partida orzamentaria que decidiron destinar á contratación de persoal para cubrir as prazas vacantes, as xubilacións, os postos de nova creación que desexan implementar e que se diferirá nos anos nos que se acorde. É dicir, cal é a partida que decidiu destinar a mellorar os servizos deste Concello que, a día de hoxe, son netamente deficientes por falta de medios humanos, acumulación de tarefas e que provocan que non se presten os servizos adecuados aos veciños de Burela”.
“Entendemos que non hai nada máis responsable que saber con que partida cóntase antes de negociar e asinar nada, e entendemos tamén, que sendo a alcaldesa a responsable da área económica da Deputación de Lugo, isto non debería ser algo difícil de elaborar pola súa banda e que entenderá que o que se está pedindo por parte dos sindicatos son uns mínimos indispensables para levar a bo porto esta negociación”.
“Como ben apuntaba a rexedora na súa nota, son máis de dez anos os que levan os traballadores sufrindo este problema, e os veciños de maneira indirecta, e o que todos temos claro é que nunca se obteñen resultados distintos facendo o mesmo de sempre”.
Por todo isto, “insistimos en que a man tendida” da Alcaldesa, non quede en palabras baleiras de contido e que esa man achegue o necesario para garantir que a vontade de negociar é real, esta vez si”.




















Ocorreu pasadas as 15:30 horas. Un traballador tivo que ser evacuado ao hospital logo de caerlle o tronco dunha árbore enriba mentres realizaba tarefas no monte en Cervo. Aínda que estaba liberado e consciente, precisaba asistencia sanitaria. Os profesionais de Urxencias Sanitarias de Galicia-061 trasladárono finalmente ao Hospital de Burela. Neste operativo tamén participaron a Garda Civil e a Policía Local de Cervo.
Subliñou o traballo colectivo, o papel do voluntariado e a participación de arredor de mil corredores. Tamén puxo en valor o impacto económico e social da proba e o apoio institucional que permite o seu crecemento, incluída a difusión en streaming que levou a CAMOVI e a Viveiro a todo o mundo.
O presidente, José Manuel Gómez Puente, destacou o bo tempo e o reencontro do grupo nun percorrido de 22 km entre Pedrafita e Triacastela. A próxima etapa será o 1 de maio, entre Triacastela e Sarria, e xa está aberta a inscrición no teléfono 623 22 68 25.
Ás doce en punto, tres foguetes —un por cada palabra do nome oficial— foron lanzados desde O Castrodouro, capital histórica do termo municipal e orixe da localidade, pois alí, hai 806 anos, Afonso IX concedeu o título de vila e todo un distrito que administrar; episodio histórico do que deriva o nome do concello. Os veciños reunidos mostraron a súa satisfacción pola recuperación da denominación histórica, afirmando moitos deles que nunca deixaran de empregar o nome completo. Do mesmo xeito, os maiores agradeceron aos impulsores da iniciativa a restitución do topónimo que a historia legou ao municipio alfocés.
Viveiro, 20 de abril, 2026. A proba volveu converter Viveiro nun punto destacado do deporte e da convivencia, ademais de supoñer un impulso económico para o municipio. María Loureiro destacou que a Camovi “é un exemplo de colaboración e esforzo colectivo, que sitúa Viveiro no mapa e dinamiza a economía local”. O Partido Socialista lembra o seu apoio histórico á carreira e reafirma o seu compromiso para seguir contribuíndo ao seu crecemento. O PSOE agradece tamén á veciñanza a súa acollida e implicación, fundamentais para que o evento continúe medrando ano tras ano.
Castro destacou o labor da Asociación e o potencial da tradición do ferro como motor económico, social e cultural para Riotorto, subliñando a importancia de impulsar iniciativas que garantan futuro para estes oficios. A Deputación de Lugo mantén unha colaboración estable coa entidade, cunha achega de 14.000 euros. No marco deste apoio, a Asociación avanzou na documentación dos oficios do ferro, catalogando ferramentas, técnicas e a historia das antigas “ferrerías de monte”.
O responsable provincial destacou "o traballo realizado pola organización ao longo destes anos para consolidar unha proba deportiva de primeiro nivel, que atrae tanto deportistas do máximo nivel competitivo como participación popular"



