Todos debemos de ser conscientes de que a enerxía é un elemento fundamental porque é quen move o mundo. Dela depende o noso día a día e está detrás do desenvolvemento dos países e da calidade de vida dos seus habitantes.
Esta importancia da enerxía para a nosa vida fai que a partir da primeira revolución industrial o seu consumo auméntase de forma extraordinaria e de maneira progresiva. Pero as súas fontes fundamentais foron sempre os combustibles fósiles, que teñen o gran problema de ser altamente contaminantes.
Este feito levou á comunidade científica a alertarnos dos seus efectos negativos e xa que logo, a necesidade de reducir progresivamente o seu uso co fin de evitar un desastre climático irreversíbel que acabe facendo inviábel a vida no planeta.
Tales consideracións deron lugar á posta en marcha dunha transición enerxética hacia fontes non contaminantes.
Nesta tarefa de transición enerxética é na que estamos inmersos arestora.
A respeto de Galicia, antes de entrar noutras consideracións gustaríame aclarar o erro que observo na apreciación de moita xente, no senso de identificar a enerxía eléctrica que producimos, fundamentalmente de fontes renovables, con toda a enerxía que consumimos e exportamos de fontes renovables e non renovables.
Polo tanto, cando falamos de enerxía en Galicia debemos ter claro que falamos de todas as enerxías que usamos en todos os sectores de consumo enerxético, porque, a electricidade que producimos de fontes renovables supón unha cuarta parte da nosa realidade enerxética. E neste eido cómpre apuntar que importamos moita máis enerxía da que producimos e toda, en forma de combustibles fósiles.
Este é un dos problemas fundamentais que temos que ir reducindo de cara a aminorar as emisións contaminantes de combustibles fósiles que importamos.
Polo tanto, ademais de ir aumentando a produción de enerxía renovable, unha das grandes tarefas que temos como país a curto e medio prazo coido que debe de ser a electrificación de dous dos sectores de maior consumo de enerxía procedentes dos combustibles fósiles; esto é: a industria e o transporte. E para isto é conveniente priorizar a inxección de enerxías renovables no sistema eléctrico, ampliando a capacidade das redes e mellorando a rede de transporte e distribución, incapaz neste momento de asumir a enerxía necesaria para electrificar a estes dous sectores.
Neste eido, xa parece haber un compromiso do Ministerio de Transición Ecolóxica e Reto Demográfico coa Xunta de Galicia para adecuar as redes e as conexións a esa necesidade de electrificación, sobre todo do sector industrial e que parece ter como data límite o 2030.
O sorprendente é que a provincia de Lugo, a de maior produción de enerxía eólica de Galicia, quedou excluída desta mellora da rede eléctrica. En consecuencia, non será reforzada durante istos anos en ningún punto para o consumo industrial polo que non se poderá instalar neste tempo ningunha empresa de importancia na provincia, xa que na actual situación, non será posible trasportar a potencia eléctrica necesaria para tal fin. Isto, evidentemente, reducirá as inversións industriais na provincia, o que é moi preocupante.
Dito isto, coido polo tanto, como xa dixen, que a prioridade nestes próximos anos para revertir a situación do excesivo consumo de combustibles fósiles, debe de ser o avance na electrificación da industria e do transporte, reforzando e mellorando as redes para garantir que a enerxía renovable xerada no noso país poida ser utilizada de maneira eficiente na nosa comunidade e non se exporte unha parte como ocurre agora, podendo ademais, dar un paso fundamental na descarbonización, na redución do prezo enerxético e en poder atraer proxectos industriais para o país.
Coido que ese é o camiño.
No acto impuxéronlles o birrete e entregáronlles diploma e orla. Despois cantaron unha canción para as familias asistentes. Houbo moitos aplausos e algunhas lágrimas de emoción.
A presidenta do Consello da Cultura Galega, Rosario Álvarez, destacou o carácter participativo da iniciativa, organizada xunto á Xunta e co apoio do Concello. O director xeral de Cultura, Anxo Lorenzo, puxo en valor o traballo colectivo e a implicación das novas xeracións. O concerto estivo dirixido por Maximino Zumalave, coa formación Hércules Brass e Rosa Aneiros como mantedora. Ademais, anunciouse que a próxima edición estará dedicada a Xosé Neira Vilas.
O vendedor da ONCE Daniel José López Legaspi foi quen levou a sorte ao municipio desde o seu posto de venda situado na Praza Maior.
Trátase dun programa de actividades para a infancia e a mocidade que se desenvolverá en xullo e agosto con propostas educativas, deportivas e culturais pensadas para facilitar a conciliación familiar. A oferta inclúe ludoteca, talleres creativos e tecnolóxicos, deporte, contacontos e eventos comunitarios como o Mercado Infantil Solidario ou o Carnaval de Verano. As inscricións realizaranse do 1 ao 15 de xuño no Concello, con prioridade para menores empadroados. O programa reforza o compromiso municipal co apoio ás familias e cun verán activo e accesible para a mocidade do concello.
A comunidade educativa convida especialmente a antigos alumnos, mestres e familias a participar nesta xornada de reencontros e lembranzas.
A festa incorporou unha mesa doce decorada con temática de faros e unha sesión de coctelería dedicada á elaboración de vermús. As persoas asistentes recibiron ademais un detalle conmemorativo: unha botella de aceite de oliva virxe extra de Oleonavas, en homenaxe ás raíces familiares do propietario. O evento incluíu numerosos sorteos grazas á colaboración de diferentes empresas, con premios como comidas en O Noso Lar, na Bodega de Ana ou no Restaurante Nito, ademais de licores, paletillas e circuítos termais. Para esta ocasión preparouse tamén unha carta especial con táboas de carne e instalouse un mural conmemorativo no local. O establecemento agradeceu a fidelidade da clientela e o apoio da veciñanza ao longo desta década, fundamentais para acadar este aniversario tan significativo.
Tras máis de vinte anos dedicada ao debuxo científico, expón desde 2013 e a súa pintura, definida pola crítica como expresiva, colorista e próxima ao surrealismo, chegou xa a numerosos países europeos e americanos. 
